Czwartek, 17 V 2012 r.
Nr 69/2012 (1289)
indeks alfabetyczny |
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  V  Z  Ź  Ż 
wydanie z wybranego dnia | najczęściej czytane | najlepiej oceniane | zmień rozmiar czcionki | terminy i wydarzenia | kanał RSS
 


18 listopada 2010 r.

Akcyza na olej opałowy – wyrok TK

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy rozporządzenia ministra finansów dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego oraz podstawy podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży oleju opałowego na cele inne niż opałowe są zgodne z konstytucją. Sędziowie wydali wyrok po rozpoznaniu skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "ROEL" Szmidt i Miśta spółka jawna w Markach.
 

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

Trybunał orzekł, że § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, a także § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ministra finansów z 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego są zgodne z konstytucją. Sędziowie wskazali, że art. 22 ustawy zasadniczej określa formalne i materialne przesłanki ograniczenia wolności działalności gospodarczej. Powinny one znajdować uzasadnienie w "ważnym interesie publicznym" i być wprowadzone "tylko w drodze ustawy". Tymczasem skarżący nie wykazał, że ograniczenia przewidziane w kwestionowanych przepisach nie znajdują uzasadnienia w ważnym interesie publicznym. Domniemanie konstytucyjności przepisu nie zostało zatem obalone.

Zdaniem Trybunału, w myśl ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, minister finansów mógł w rozporządzeniu określić inną podstawę opodatkowania aniżeli przewidziana w ustawie, jeżeli podatnikami są sprzedawcy wyrobów akcyzowych. Tym samym kwestionowany § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia pozostaje w granicach upoważnienia zawartego w ustawie.

Skarżący w czasie, którego dotyczy skarga (rok 2002), był podatnikiem podatku akcyzowego na podstawie ustawy, a nie na podstawie rozporządzenia. Dlatego, zdaniem TK, nie znajduje podstaw wysuwany zarzut dokonania ingerencji w prawo własności na innej podstawie, niż w drodze ustawy, czyli naruszenie art. 64 ust. 3 konstytucji. Trybunał stwierdził więc, że § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia ministra finansów jest zgodny z art. 64 ust. 3 oraz art. 84 w związku z art. 2, art. 7, art. 92 ust. 1 i art. 217 konstytucji.

Zdaniem skarżącego określenie podstawy opodatkowania nie w ustawie, lecz w rozporządzeniu jest niezgodne z art. 217 konstytucji. Trybunał podkreślił, że § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ministra finansów ustanowił zwolnienie z obowiązku podatkowego, który to obowiązek wynika z ustawy, nie zaś z rozporządzenia. Ustanawianie zwolnień z obowiązku podatkowego i zasad ich udzielania  pozostaje w granicach swobody ustawodawcy.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym określiła wysokość stawek podatkowych i zezwoliła na obniżenie tych stawek zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy. Wydane rozporządzenie jest zgodne z zasadami wyrażonymi w art. 92 konstytucji. Zostało wydane w celu wykonania ustawy i normuje materie określone w upoważnieniu zgodnie z przepisami ustawy. Rozporządzenie Ministra Finansów nie narusza zatem art. 217 konstytucji. Nie wkracza ono w sferę istotnych elementów stosunku podatkowego ustalonych w ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

T.Sz.
 



Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach