Trybunał Sprawiedliwości rozpatrzył sprawę obywatelki Niemiec. Jej umowa o pracę, zgodnie z postanowieniami ponadzakładowego układu zbiorowego, wygasała z upływem miesiąca kalendarzowego, w którym mogła ona ubiegać się o emeryturę, czyli najpóźniej z upływem miesiąca, w trakcie którego kończyła 65. rok życia. Po osiągnięciu przez nią wieku emerytalnego pracodawca powiadomił ją o wygaśnięciu umowy o pracę. W konsekwencji przed sądem pracy w Hamburgu zostało wszczęte postępowanie przeciwko pracodawcy z powodu dyskryminacji ze względu na wiek.

W Niemczech ustawa o równym traktowaniu przewiduje, że zakaz dyskryminacji ze względu na wiek może nie znajdować zastosowania do postanowień o automatycznym rozwiązywaniu umów o pracę z uwagi na osiągnięcie przez pracownika wieku emerytalnego. Stosownie do niemieckich przepisów prawo do uzgadniania takich postanowień może przysługiwać partnerom społecznym i być wdrożone w drodze układu zbiorowego.

Trybunał stwierdził, że postanowienie o automatycznym rozwiązywaniu umów o pracę z uwagi na nabycie uprawnień emerytalnych wprowadza odmienne traktowanie oparte bezpośrednio na kryterium wieku. Zbadał też jednak uzasadnienie tego odmiennego traktowania i orzekł, że przepis taki nie wprowadza powszechnie obowiązującego systemu obowiązkowego przejścia na emeryturę, lecz sposób ustania stosunków pracy ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego, niezależnie od wypowiedzenia stosunku pracy.

Trybunał zauważył, że postanowienia o automatycznym rozwiązywaniu umów o pracę od dawna stanowią część prawa pracy wielu państw członkowskich i są często stosowane w stosunkach pracy. W związku z gwarantowaniem pracownikom określonej stabilności zatrudnienia, a w długim okresie - obietnicy przewidywalnego przejścia na emeryturę, rozwiązanie takie stanowi odzwierciedlenie równowagi pomiędzy różnymi, lecz zasługującymi na ochronę, interesami i wpisują się w złożony kontekst stosunków pracy, ściśle powiązany z politycznymi wyborami w zakresie emerytury i zatrudnienia.

Zdaniem ETS, cele te powinny, co do zasady, zostać uznane za obiektywnie i racjonalnie uzasadniające odmienne traktowanie ze względu na wiek wprowadzone przez państwa członkowskie w ramach prawa krajowego, jak przewiduje to dyrektywa 2000/78. Trybunał zauważył, że zaskarżone postanowienie nie opiera się wyłącznie na określonym wieku, lecz uwzględnia również okoliczność, że zainteresowani otrzymają rekompensatę finansową w postaci emerytury i nie upoważnia pracodawców do jednostronnego zakończenia stosunku pracy. Trybunał zauważył też, że prawo niemieckie zakazuje odmówienia zatrudnienia osobie chcącej kontynuować aktywność zawodową po przekroczeniu wieku emerytalnego, czy to przez dawnego pracodawcę, czy przez osobę trzecią, z przyczyny związanej z jej wiekiem.

T.Sz.