BCC: Dziurę w ZUS mogą załatać tylko reformy

Kolejne działania rządu dowodzą, że sytuacja finansów publicznych staje się coraz trudniejsza do opanowania. To efekt braku reform, szczególnie w systemie emerytalnym – ocenia Business Centre Club. Przedsiębiorcy odnieśli się w ten sposób do decyzji rządu o przesunięciu 7,5 mld zł z Funduszu Rezerwy Demograficznej (FRD) do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS) oraz spotkania premiera z prezesami OFE poświęcone działalności towarzystw emerytalnych i gospodarowania przez nie środkami przyszłych emerytów.

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

BCC przypomina, że FRD powstał w 2002 r., aby finansować niedobory środków w FUS i zagwarantować pieniądze na wypłaty emerytur. W połowie sierpnia br. dysponował on ponad 12,7 mld zł. Po decyzji rządu o przekazaniu środków do FUS, pozostało w nim 5,2 mld zł. Według planów konto FRD nie zostanie na stałe uszczuplone. Trafi do niego część przychodów z prywatyzacji (9,5 mld zł), dzięki czemu – po odliczeniu wydatków – na koniec roku będzie tam 13,3 mld zł.

Zdaniem przedsiębiorców, rezerwa, którą regularnie zasila 0,35 procent ze składek pobieranych na ubezpieczenie emerytalne oraz 40 proc. przychodów z prywatyzacji, nie jest w stanie – przy obecnych potrzebach niewydolnego systemu – zagwarantować jego bezpieczeństwa. Obecne 7,5 mld zł, które mają pomóc ZUS, to kropla w morzu potrzeb. Tylko w przyszłym roku dziura w kasie Zakładu będzie prawie dziesięć razy większa niż obecny zastrzyk z FRD, a według szacunków w ciągu pięciu lat może wynieść nawet 350 mld zł.

Posiłkowanie się funduszami rezerwy demograficznej, choć w tym przypadku słuszne (brak konieczności dalszego zadłużania ZUS-u, a co za tym idzie obniżenie długu publicznego), jest jednak – według BCC – rozwiązaniem krótkookresowym i prowizorycznym. Ponieważ rezerwa demograficzna jest za mała, by załatać dziurę w systemie emerytalnym, rząd będzie musiał sięgnąć po brakującą kwotę gdzie indziej. Stąd propozycje obniżenia składki przekazywanej przez ZUS do OFE z 7,3 do 3 proc., czy pomysły zawieszenie ich przekazywania na 2 lata, a w niedalekiej przyszłości – prawdopodobnie – podwyżki samych składek.

W opinii ekspertów BCC, do opanowania tych problemów niezbędne jest dokończenie reformy emerytur, ujednolicenie systemu poprzez likwidację przywilejów różnych grup społecznych oraz wydłużenie wieku przechodzenia na emeryturę i zrównanie go dla kobiet i mężczyzn. Bez tego nie uda się utrzymać w ryzach zobowiązań ZUS. Nie ma też gwarancji, że rządzący nie sięgną np. po środki z OFE, żeby załatać dziurę w FUS w kolejnych latach. O tym, że taki scenariusz jest możliwy, świadczą – zdaniem BCC – pomysły przedstawicieli koalicyjnego PSL, mówiące wprost o demontażu obecnego systemu emerytalnego i przenoszeniu środków z OFE do ZUS.

T.Sz., BCC

Ostatnie artykuły z działu - Podatki i składki

OPINIE UŻYTKOWNIKÓW

Bernard+ | 27.08.2010Mamy od prawie 11 lat taki łańcuch zależności finansowych: Z naszych zarobków brutto pracodawca musi nam potrącać 9,76% i dodatkowo w koszty firmy księguje kolejne 9,76% składki emerytalnej i razem kwotę równą 19,52% naszego wynagrodzenia brutto przesyła ponosząc koszty transakcji bankowej i koszty księgowości do ZUS. A ZUS oblicza z tej kwoty równowartość 7,3% naszych zarobków brutto i pobierając sobie za tą operację prowizję w wysokości 0,1% przekazuje resztę odpowiadającą 7,3% naszego wynagrodzenia brutto przelewem na rachunek wybranego przez nas lub wylosowanego OFE. Natomiast OFE natychmiast potrąca sobie z przekazanej kwoty swoją prowizję w wysokości początkowo nawet 10% potem 9% lub 7% a teraz 3,5% i resztę „inwestuje”. Jak inwestuje? W pierwszej kolejności kupuje obligacje skarbu państwa, czyli pożycza Polskiemu Rządowi to, co zostało z naszych składek w OFE po potrąceniu opłaty za zarządzanie. Otrzymując w zamian obligacje Skarbu Państwa, czyli zobowiązanie do zwrotu pożyczanych pieniędzy z odsetkami. Więc nasze składki są przez OFE zamienione w 60% na papier z obietnicą jego wykupu przez budżet państwa po okresie, na jaki została dana obligacja wystawiona i za kwotę większą niż wynosiła cena zakupu obligacji. Tak to okrężną drogą My pracujący Polacy jesteśmy pozbawiani 19,52% naszych zarobków pod pozorem, że opłacamy sobie ubezpieczenie, które da nam emeryturę po 60 lub 65 roku życia proporcjonalną do kwoty wpłaconych składek. A faktycznie pożyczamy nasze składki ZUS i Rządowi aby wypłacał nimi swoje zobowiązania wobec obecnych emerytów. Składki wpłacone do ZUS i tam pozostawione są natychmiast wypłacane obecnym emerytom a na naszych kontach zapisuje się ile, zostało w ZUS z tego co wpłaciliśmy po potrąceniu prowizji ZUS za przekazanie składek i po odjęciu kwot przekazanych do OFE. Te zapisane na indywidualnych kontach kwoty są corocznie przez ZUS tylko księgowo waloryzowane o ustalony ustawowo wskaźnik zależny od inflacji i wzrostu średniej płacy. Czym jest więc zapis na koncie ubezpieczonego w ZUS? Jest zapisaną kwotą zadłużenia państwa polskiego względem tego ubezpieczonego a przyszłego emeryta. Natomiast nasze składki przekazane do OFE są pożyczane na procent na rynkach finansowych. Głównie są pożyczane polskiemu Rządowi a Rząd za kilka lat wykupi je od OFE za nasze podatki i z naszych podatków zapłaci również OFE odsetki. Tylko około 40% jest inwestowane w akcje przedsiębiorstw lub lokowane w inne papiery wartościowe. Dobrze pracujące Zarządy OFE powinny, co roku otrzymywać dywidendy od zakupionych akcji lub dochody z innych operacji finansowych dające zysk wyższy niż lokaty bankowe. Za te zyski OFE powinno kupić następne akcje lub dochodowe obligacje, aby w momencie naszego przejścia na emeryturę nasze jednostki uczestnictwa w OFE miały jak największą wartość i to znacznie większą niż kwota składek wpłaconych do OFE i większą niż można uzyskać z odsetek od przeciętnych terminowych wieloletnich lokat bankowych. Tymczasem okazuje się po 11 latach działania OFE, (od maja 1999r roku) że przyrost wartości jednostek uczestnictwa nabytych przez nas za pośrednictwem ZUS od OFE mieści się w przedziale od 37, 2% w najgorszym OFE do 46% w najlepszym. Czyli średnio rocznie zysk wypracowany przez OFE za 7% pobranej prowizji wynosi między 3,4% do 3,8% rocznie co zaledwie zrównuje utratę wartości naszych składek spowodowaną inflacją. A gdzie obiecane zyski? Poza tym te zyski są obliczane w stosunku do kwot zainwestowanych czyli pomniejszonych o pobrane prowizje i opłaty za zarządzanie bo nie inwestowano całości naszych składek, lecz najpierw ZUS z każdego tysiąca przekazanego do OFE potrącił 1,00 złoty a potem OFE potrąciło w pierwszych latach 100 zł w następnych latach 70 złotych i obecnie 35 złotych, więc w stosunku do całości naszych składek zyski są jeszcze niższe O ile? Obliczmy w sposób uproszczony: np. składka emerytalna od 10000zł brutto wynagrodzenia to 1952zł przekazane do ZUS. ZUS nie przekazał do OFE 730 złotych bo potrącił 73 grosze swojej prowizji więc do OFE wpłynęło 729,27zł z których potrącono nam np. 7% opłaty czyli 51,05zł zostało więc do zainwestowania 678,22zł. wypracowany przeciętny zysk to rocznie od 3,4% do 3,8% czyli dopisano nam w najgorszym OFE 23,06zł x 11 lat = 253,66zł a w najlepszym 25,77złx 11 lat =283,47zł zysku. Ale ten zysk powstał po poniesieniu przez nas kosztu 730 złotych więc dochód z naszej inwestycji wynosi 253,66/730 x 100% = 3,16% w najgorszym OFE a w najlepszym OFE 3,53% średnio rocznie. Gdybyśmy zamiast przekazywać te pieniądze do ZUS potem do OFE od razu wpłacali je na lokatę bankową oprocentowaną 5% rocznie to 1000 złotych wpłacone w 1999 roku do banku na 5% rocznie dziś miałoby wartość 1710,36 złotych. A oczywiście kolejne miesięczne wpłaty wobec coraz krótszego przebywania w banku na oprocentowanym koncie miałyby mniejszy przyrost wartości, ale zakładając, że od 1 lipca 1999 roku wpłacalibyśmy, co miesiąc 100 złotych na lokatę oprocentowaną 5% w dniu 1 sierpnia 2010 roku mielibyśmy na koncie 16 883,94zł czyli zysk wynosiłby 27,91% czyli średniorocznie tylko 2,53%. Więc jednak mniej niż mamy z OFE. Porównanie to jest jednak dokonane ze stała stopą procentową a w ciągu ostatnich 11 lat stopy procentowe mocno się wachały i były okresy gdy stopa zysku z obligacji była wyższa niż 5% rocznie dokładne porównania musiałoby dotyczyć konkretnego ubezpieczonego i kwot oraz stóp procentowych w okresie tych 11 lat rzeczywiście występujących w bankach. Czy jest możliwe abyśmy mieli lokaty lub inne bezpieczne i pewne papiery wartościowe na więcej niż 5% rocznie? Z każdej miesięcznej wpłaty do ZUS składki emerytalnej najpierw ZUS pobiera 0,10% potem OFE pobierało w początkowych latach 10złoty, 9 złotych, 7 złotych a ostatnio 3,50zł więc oprocentowane było tylko od 89,90zł do 94,40zł i przy wynikowej stopie 37,2% z wpłaconych 13200zł mamy tylko 16,842,60zł więc mniej niż przy prostej lokacie bankowej 100zł miesięcznie. Ale wielu pracowników ZUS i OFE miało z naszych pieniędzy lukratywne zarobki przez 11 lat. Tymczasem gdy wprowadzano system emerytur z OFE obiecywano nam co 10 lat podwojenie wpłaconego kapitału przez niesamowicie wysoko wykwalifikowanych fachowców, którzy muszą być bardzo dobrze opłacani bo są tacy świetni i umieją to czego my nie umiemy. Nabrano nas kolejny raz jak przy wszystkich wieloletnich programach oszczędzania. Tak samo było z ubezpieczeniami posagowymi w PZU, tak jest z książeczkami mieszkaniowymi oprocentowanymi przez PKO BP 0,1% rocznie tak jest z ubezpieczeniami na życie z funduszem kapitałowym. Np słynny Super Kapitał Ampliko Life po 6 latach wpłacania rocznie na konto Ampliko Life tytułem umowy Super kapitał po 1240złotych czyli po wpłaceniu 7440 złotych wypłacił mi 5600,26zł gdyż suma pobranych zgodnie z umową prowizji była znacznie wyższa niż wypracowywane zyski. Takie umowy, w których zyski obiecujących nam dochody firm są realizowane od razu a nasze zyski mogą stać się naszymi stratami bez jakichkolwiek konsekwencji dla firmy obiecującej jaki to interes robimy, gdy będziemy u nich lokować swoje oszczędności to czyste kłamstwo to okradanie milionów ludzi odbywające się w zgodzie z fałszywym, kłamliwym ale obowiązującym prawem. Jeżeli umowę zawarłem dobrowolnie to mogłem ja wypowiedzieć i uratować chociaż część swoich pieniędzy oraz przerwać proceder okradania mnie. Ale do ZUS i OFE płacić muszę pod groźbą egzekucji komorniczej i nie mogę umowy wypowiedzieć, więc do okradania mnie przyczynia się moje państwo A RACZEJ RZĄD I SEJM USTANAWIAJĄC ZŁE PRAWO EMERYTALNE i zły system wynagradzania dla cwaniaków z firm finansowych.