Bronisław Maria Karol Komorowski urodził się 4 czerwca 1952 r. w Obornikach Śląskich k. Wrocławia w rodzinie o silnych tradycjach niepodległościowych, wojskowych i ziemiańskich. Ród Komorowskich pochodzi z terenów obecnej Litwy.

Ojciec Zygmunt (poeta, naukowiec, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, ambasador RP w Bukareszcie) w czasie II wojny światowej był żołnierzem AK, walczył z Niemcami i partyzantką sowiecką. Matka Jadwiga z domu Szałkowska (doktor socjologii, wieloletni pracownik Instytutu Filozofii i Socjologii PAN) podczas okupacji uczestniczyła w konspiracji polskiej w Wilnie.

Imię Bronisław odziedziczył po stryju, który za udział w konspiracji (ps. „Korsarz") został rozstrzelany w Wilnie w 1943 r., w wieku zaledwie 16 lat.

Bronisław Komorowski dzieciństwo spędził w Poznaniu. W latach 1957 – 1959 mieszkał w Józefowie k. Otwocka pod Warszawą, od 1959 r. do 1966 r. – w Pruszkowie. W 1966 r. przeniósł się do Warszawy.

Przez wiele lat związany był z ruchem harcerskim. Należał do 75. Mazowieckiej Drużyny Harcerskiej w Pruszkowie. Podczas studiów był instruktorem harcerskim w 208. WDHiZ im. Batalionu „Parasol" w hufcu Mokotów. W harcerstwie poznał przyszłą żonę Annę.

Żonaty od 1977 r. Ma pięcioro dzieci (trzy córki i dwóch synów).

Wykształcenie

Skończył warszawskie XXIV LO im. Cypriana Kamila Norwida. Jest absolwentem Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego.

Działał w studenckim ruchu naukowym. Był prezesem Koła Naukowego Historyków, a także instruktorem i organizatorem turystyki kwalifikowanej (pieszej i kajakowej).

W opozycji

W czasach PRL-u był mocno zaangażowany w działalność opozycyjną. Brał udział w manifestacjach, m.in. w czasie wydarzeń marcowych w 1968 r. W 1971 r. został po raz pierwszy aresztowany za działalność opozycyjną. W 1976 r. pomagał robotnikom Radomia i Ursusa. Współpracował z Komitetem Obrony Robotników oraz Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela.

Był drukarzem, kolporterem i wydawcą, m.in. Biblioteki Historycznej i Literackiej, redaktorem niezależnego, podziemnego pisma „ABC" oraz stażystą w Zespole Prasy PAX (staż w redakcji „Słowa Powszechnego", 1977 – 1980). Współpracował m.in. z Antonim Macierewiczem przy wydawaniu miesięcznika „Głos”. W 1980 r. razem z działaczami Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela został skazany na miesiąc więzienia za zorganizowanie manifestacji 11 listopada 1979 r. (rozprawie przewodniczył sędzia Andrzej Kryże).

W latach 1980 – 1981 pracował w Ośrodku Badań Społecznych NSZZ „Solidarność" Regionu Mazowsze. W czasie stanu wojennego był internowany. Później, do 1989 r. pracował jako nauczyciel w niższym seminarium duchownym w Niepokalanowie.

Po 1989 r. został członkiem władz krajowych Wspólnoty Polskiej – stowarzyszenia wspomagającego Polaków poza granicami kraju oraz przewodniczącym Fundacji Pomocy Bibliotekom Polskim.

Działalność po 1989 r.

W latach 1989 – 1990 Bronisław Komorowski był dyrektorem gabinetu ministra Aleksandra Halla w Urzędzie Rady Ministrów. Od 1990 r. do 1993 r. pełnił funkcję cywilnego wiceministra obrony narodowej ds. wychowawczo-społecznych w rządach: Tadeusza Mazowieckiego, Jana Krzysztofa Bieleckiego i Hanny Suchockiej.

Poseł na Sejm I, II, III, IV, V i VI kadencji.

W pierwszej połowie lat 90. związany był z Unią Demokratyczną i Unią Wolności. W latach 1993 – 1995 pełnił w tych ugrupowaniach funkcję sekretarza generalnego. Jako kandydat Unii Demokratycznej uzyskał mandat poselski w wyborach w 1991 r. i 1993 r. Od 1993 r. do 1997 r. przewodniczył sejmowej Komisji Obrony Narodowej.

W 1997 r., pod koniec trwania II kadencji Sejmu, wraz z grupą działaczy UW pod kierownictwem Jana Rokity, utworzył Koło Konserwatywno-Ludowe. Koło w tym samym roku przyłączyło się do nowo powstałego Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, które następnie przystąpiło do Akcji Wyborczej Solidarność. W SKL pełnił funkcje: sekretarza generalnego i wiceprezesa.

W wyborach w 1997 r. Komorowski zdobył mandat poselski jako kandydat AWS (z listy SKL). W latach 1997 – 2000 przewodniczył sejmowej Komisji Obrony Narodowej, a w latach 2000 – 2001 był ministrem obrony narodowej w rządzie Jerzego Buzka. Od 2001 r. był zastępcą przewodniczącego Sejmowej Komisji Obrony Narodowej oraz członkiem Sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych.

W szeregach Platformy

W 2001 r. Komorowski wraz z częścią działaczy SKL związał się z Platformą Obywatelską. Z listy tego ugrupowania kandydował do Sejmu IV kadencji (uzyskał mandat poselski w okręgu warszawskim). Po inauguracji nowego parlamentu wystąpił z SKL i zaangażował się w działalność Platformy. Od 2001 r. jest członkiem Zarządu Krajowego PO.

W Sejmie IV kadencji był zastępcą przewodniczącego sejmowej Komisji Obrony Narodowej i członkiem sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych.

Od 2004 r. piastuje funkcję przewodniczącego regionu mazowieckiego PO.

W wyborach do Sejmu V kadencji otrzymał ponad 40 tys. głosów w okręgu podwarszawskim i po raz piąty zdobył mandat poselski. 26 października 2005 r. został wybrany wicemarszałkiem Sejmu. Za kandydaturą Komorowskiego głosowało 398 posłów.

Od czerwca 2006 r. pełni funkcję wiceprzewodniczącego Platformy.

W 2007 r. ponownie został posłem PO, uzyskując w okręgu Warszawa II 139 320 głosów (4. wynik na liście gigantów PO, 6. – w ogólnym wykazie posłów VI kadencji).

5 listopada 2007 r. na pierwszym posiedzeniu Sejmu Bronisław Komorowski został wybrany większością bezwzględną 292 głosów na Marszałka Sejmu. Jego kontrkandydat Krzysztof Putra zdobył 160 głosów.

— Politykę tworzą ludzie, politycy. To od ich kompetencji i rzetelności zależy jakość demokracji. Sercem demokracji jest parlament. Jeśli bije pośpiesznie albo zbyt wolno, to powoduje zaburzenia — powiedział po ogłoszeniu wyniku głosowania Bronisław Komorowski. Nowy marszałek zwrócił się z podziękowaniem do byłego prezydenta Lecha Wałęsy i Tadeusza Mazowieckiego. — Z wdzięcznością patrzę też ku innym premierom. Jest tutaj także Jarosław Kaczyński. Wszyscy mają udział w budowaniu Polski niepodległej. To powinno być wskazówką, że jesteśmy znowu razem. Jesteśmy tylko ogniwem w łańcuchu tworzącym polską demokrację — podkreślił.

Poglądy i osiągnięcia

„Udało się nam zbudować państwo niepodległe, demokratyczne, państwo wolnego rynku, państwo zrywające więzy pojałtańskich uzależnień, państwo integrujące się z Zachodem, z Europą. Tym naszym wielkim narodowym osiągnięciom towarzyszyły różne słabości, błędy i potknięcia, ale główny kierunek przemian był i jest zdecydowanie słuszny. Chcemy więc naprawy, a nie destrukcji państwa, chcemy umocnienia, a nie osłabienia demokracji i wolnego rynku, chcemy szybszego marszu ku zachodnim standardom życia i rozwoju – by wszystkim w Polsce żyło się lepiej. (...) Wielkie narodowe cele możemy osiągnąć tylko razem, tylko wspólnie – wszyscy! Nie zgadzamy się więc na dzielenie Polski na liberalną i solidarną, Polaków na bogatych i skazanych na ubóstwo, na „wykształciuchów” i „ciemny lud”, na III i IV RP! Na to sztuczne dzielenie i konfliktowanie Polski i Polaków odpowiadamy: Polska jest dobrem wspólnym, jest wspólną dumą i wspólną pracą. To PO prostu POlska!” — czytamy na stronie internetowej marszałka.

Komorowski głosi poglądy liberalno-konserwatywne. Jest aktywnym zwolennikiem i orędownikiem integracji Polski w strukturach NATO i Unii Europejskiej. — Naszym celem jest być w sercu Europy, a nie w jej narożniku — przekonywał po październikowych wyborach parlamentarnych w 2007 r. (źródło: tvn24.pl).

Wśród swoich „wojskowych” osiągnięć wymienia m.in.:

• reorganizację wojska, odpolitycznienie armii, przywrócenie pełnej tradycji Wojsku Polskiemu (m.in. poprzez ustawę o znakach wojskowych, o przysiędze wojskowej, o święcie WP),
• skrócenie obowiązującej służby wojskowej z 24 do 12 miesięcy,
• wprowadzenie szeregu ustaw „natowskich", które umożliwiły integrację WP z Sojuszem,
• opracowanie i wdrożenie 6-letniego programu reformy polskich sił zbrojnych (tzw. Plan Komorowskiego – pierwszy kompleksowy i realny program modernizacji WP),
• ujawnienie dokumentów wojskowych na temat wydarzeń „Czerwca 1956" i „Sierpnia 1980",
• wprowadzenie tzw. „stałki", czyli przepustki stałej dla żołnierzy, aby mogli z niej skorzystać w ramach czasu wolnego od służby, nie w drodze nagrody czy przywileju,
• wprowadzenie możliwości wychodzenia żołnierzy służby zasadniczej poza koszary w ubraniach cywilnych.

Bronisław Komorowski pełni funkcję prezesa Zarządu Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego i prezesa Ligi Morskiej i Rzecznej. Jest autorem wielu artykułów. W 2005 r. wydawnictwo „Rytm" wydało książkę „Prawą Stroną – życie, polityka, anegdota” (wywiad-rzeka, który z politykiem PO przeprowadziła Maria Wągrowska).

Marszałek Sejmu znany jest również z efektownych przemówień. W 2002 r. zajął drugie miejsce w plebiscycie Programu III Polskiego Radia „Srebrne Usta” za wypowiedź na temat zakupu dla polskiego lotnictwa wojskowego samolotów F-16: „Jest takie powiedzenie, że polski lotnik to jest taki, że jak trzeba będzie to nawet poleci na drzwiach od stodoły. Więc proszę Państwa, chciałem z wielką satysfakcją stwierdzić, że to już nie grozi. Piloci polscy będą latali na F-16” (źródło: trojkofan.trojka.info/srebrne).

Z oświadczenia majątkowego posła

Na majątek Bronisława Komorowskiego składają się zgromadzone środki pieniężne w wysokości 123 tys. zł i 1200 dol. oraz nieruchomości. Poseł posiada mieszkanie o pow. 159 m² i zadeklarowanej wartości 900 tys. zł, działkę siedliskową o pow. 1,9 ha i zadeklarowanej wartości 65 tys. zł oraz działkę budowlaną o pow. 800 m² i wartości 65 tys. zł. W skład majątku wchodzą też dwa samochody osobowe.

Przydatne linki:
Oficjalna strona Bronisława Komorowskiego
Strona Platformy Obywatelskiej

Magdalena Stec