Wniosek skierowany do Polski ma formę tzw. uzasadnionej opinii stanowiącej część unijnego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Polska ma teraz dwa miesiące na poinformowanie Komisji o środkach podjętych w celu zapewnienia zgodności z przepisami UE w dziedzinie telekomunikacji. Jeśli polskie władze tego nie zrobią, Komisja może skierować sprawę do Trybunału Sprawiedliwości.

Komisja jest zaniepokojona, że uchwalona 24 kwietnia 2009 r. nowelizacja ustawy – Prawo telekomunikacyjne umożliwiła polskiemu organowi regulacyjnemu ds. telekomunikacji ustalanie poziomu cen hurtowych w sektorze telekomunikacji bez konieczności stosowania zasady orientacji kosztowej i obowiązującego obecnie systemu księgowania kosztów, a także bez obowiązku przeprowadzenia pozytywnej weryfikacji przepisów przez uprawniony i niezależny organ. Jest to niezgodne z przepisami UE w dziedzinie telekomunikacji i prowadzi do braku przejrzystości i pewności prawnej w stosunku do operatorów.

W marcu 2010 r. Komisja wezwała Polskę do udzielenia informacji na temat wdrożenia unijnych przepisów w dziedzinie telekomunikacji, a zwłaszcza przepisów w zakresie ustalania cen hurtowych. W odpowiedzi polskie władze zaproponowały zmianę przepisów krajowych. Nowe środki legislacyjne nie zostaną jednak przyjęte przed majem 2011 r.

Zgodnie z przepisami UE, jeśli krajowe organy regulacyjne stwierdzają po przeprowadzeniu badania rynku, że na niektórych rynkach telekomunikacyjnych brak jest konkurencji lub istnieje ona tylko w ograniczonym zakresie, muszą one nałożyć odpowiednie szczególne obowiązki na operatorów, którzy mogą ustalać ceny na rynku ze względu na posiadaną przez nich dominującą pozycję na danym rynku (tj. posiadających „znaczącą pozycję rynkową”).

Wybrany środek zaradczy powinien być proporcjonalny w stosunku do charakteru stwierdzonego problemu. Na przykład, środki kontroli cen na tych rynkach powinny być przejrzyste i zapewniać pewność prawa wszystkim operatorom niezależnie od tego, czy pobierają oni opłaty za swoje usługi, czy też za nie płacą. Uzyskuje się to zazwyczaj, gdy ceny są uzasadnione przez rzeczywiste koszty (zasada orientacji kosztowej) w połączeniu z odpowiednim systemem księgowania kosztów, który następnie jest sprawdzany przez wykwalifikowanego biegłego rewidenta.

T.Sz.