14 sierpnia 2009 r.
Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Chemii Polskiej sp. z o.o. podjęło uchwałę o rozwiązaniu i likwidacji spółki. Na likwidatora firmy został powołany jej dotychczasowy wiceprezes Gerard Czaja. Chemia Polska wchodziła w skład tzw. „trójkąta gwarancyjnego”, stworzonego przez byłego ministra współpracy gospodarczej z zagranicą Jacka Buchacza. Efektem powiązań między spółkami była utrata kontroli nad nimi przez Skarb Państwa.
Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.
R E K L A M A
W wyniku kolejnych operacji kapitałowych oraz podwyższeń kapitału zakładowego Chemii Polskiej sp. z o.o. i MKG sp. z o.o. podstawową strukturę właścicielską tych firm wyznaczał łańcuch jednostronnych powiązań kapitałowych, w którym jedna spółka była większościowym udziałowcem kolejnej.
Zależność wyglądała następująco: PFG S.A. posiadała 52,88 proc. udziałów w kapitale zakładowym Chemii Polskiej Sp. z o.o., Chemia Polska Sp. z o.o. Posiadała 66,79 proc. udziałów w MKG Sp. z o.o., natomiast MKG Sp. o.o. Posiadała 100 proc. akcji w kapitale zakładowym PFG S.A.
Powiązania te doprowadziły do sytuacji, w której Skarb Państwa, pomimo przekazania kapitału potrzebnego do powstania trzech spółek, praktycznie utracił nad nimi kontrolę. Wszystkie istotne decyzje zapadające na Walnych Zgromadzeniach spółek wymagały zgody nie Skarbu Państwa, a pozostałych wspólników, reprezentowanych przez zarząd odpowiedniej spółki posiadającej pakiet kontrolny.
Podstawą podjęcia decyzji o likwidacji Chemii Polskiej były zalecenia Najwyższej Izby Kontroli. Jak wyjaśnia MSP, rozpoczęcie likwidacji stało się możliwe dopiero wtedy, gdy w tym procesie został zabezpieczony interes Skarbu Państwa.
T.Sz., MSP
Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach