Cud niepamięci

Są choroby zwykłe, normalne i częste – angina, katar, wysypka albo łupież pstry. Są też choróbska podłe, podstępne lecz stosunkowo rzadkie – białaczka albo borelioza na przykład. Są wreszcie choroby, których występowanie jest tak rzadkie jak dobry program w TVP w czasie wakacji. Jest na przykład taka choroba, która powoduje, że człowiek zapamiętuje wszystko. Wyobrażacie sobie zapamiętywać wszystko? Horror do kwadratu. Najmniejsza pierdoła zostaje w pamięci na zawsze. Koszmar. Dlatego wcale mnie nie dziwi, że minister Glapiński, jak tylko dowiedział się o tej straszliwej chorobie postanowił na nią nie zapaść. Żeby nie zapaść, trzeba zapominać i nie pamiętać. Najbezpieczniej zapominać sprawy nieistotne, ot na przykład zarobione sto tysięcy złotych dla jednej z gazet. Sprawę oczywiście nadmuchała konkurencja, bo co tu pamiętać, nie warto wspominać, głupie dwanaście tysięcy miesięcznie.

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

Trzeba przyznać, że pan Glapiński potrafi dbać o zdrowie. Nie pamięta i już. Coś tam doradzał, ale co, nie pamięta. Nie, na piśmie nie doradzał. Jeżeli już, to ustnie, ale nie pamięta. Pytali w redakcji o radę, to doradzał. Za pieniądze? Może i za pieniądze, ale już nie pamięta.

Marzy mi się dzień, w którym stać mnie będzie na nie pamiętanie, że zarobiłem dwanaście tysięcy. Zazdroszczę Adamowi Glapińskiemu i przypominam z obywatelskiego obowiązku, że jest jeszcze inna choroba, równie rzadka co pamiętanie wszystkiego i równie podstępna – człowiek codziennie budzi się z wyresetowanym mózgiem – nie pamięta nic. Kompletnie. By nie zapaść na to choróbsko, warto czasem coś pamiętać. Warto na przykład zapamiętać, że nie wszyscy zapominają.

Paweł Ławicki

P.S.
Czy ktoś pamięta, kto był napastnikiem Górnika Zabrze w maju 1964 roku? Brakuje mi do krzyżówki.

Ostatnie artykuły z działu - Felietony