„O, wypraszam to sobie!
Jak to? Ja nic nie robię?
A kto chodzi na zebranie?
A kto z Łyżwą szedł na banię?
Kto na babki dzisiaj łypał?
A kto weksel wyjął, gdy ktoś fikał?
A jak pięknie sollux znoszę?
O - o! Proszę!"

Zdenerwowanie pana Andrzeja było spore. Zapracowany po ośki swojego Ursusa specjalista od rolnictwa tak się zdenerwował, że zapowiedział spotkanie z Pawlakiem w sądzie. Generalnie kilka lat temu wyrwałby sztachetę i warknął „Podejdź no Pawlak do płota, jako i ja podchodzę”. Ale jak się ma garnitur z wełenki skrętnej i jedwabny krawat, nie wypada. Więc powalczy w sądzie, zamiast na sztachety lub orczyki (czy ktoś z miastowych wie, jak wygląda nienarciarski orczyk?).

I tu zła wiadomość dla byłego premiera. Jeżeli pan Pawlak ma nadzieję na spotkanie z panem Lepperem, to jest niestety w błędzie. Od razu może wydać pieniądze dla adwokata na nowy mundur strażacki. Pan Lepper do sądu nie chodzi, bo nie ma czasu (dowód II Einsteinowski). Zaproszony przez sąd w sprawie wysypywania zboża na tory w 2002 roku, za co grozi zresztą określona kara, ale przecież nie o to chodzi, z przykrością stwierdził, że Wysokiemu Sądowi nie dane będzie oglądać ogarniętego troską o polskie rolnictwo ministra, bo Ojczyzna mu nie pozwala ani na moment oderwać się od pracy. Najważniejsze teraz są biopaliwa, a nie tam jakieś pierdołowate rozprawy o głupie kilka taczek zboża (dowód III, rzepakowy).

Ale najważniejszy dowód na to, że wicepremier pracuje, aż się obsadka od pióra topi, daje sam pan Andrzej. I nie ma powodów, by mu nie wierzyć (dowód IV, resortowy). Sprawozdawca z konferencji prasowej pisze: „Minister rolnictwa zapewnił jednocześnie, że jego resort działa aktywnie, intensywnie i sprawnie”. Aktywnie! Intensywnie! Sprawnie!

Paweł Ławicki

P.S.

„Śniło mu się, że nad czymś ogromnie się trudził.
Tak zmęczył się tym snem, że się obudził”

(ten sam Mistrz, ten sam wiersz, ale bez przeróbek)