Realizacja tych celów ma umożliwić poprawę dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej, stworzenie świadczeniodawcom alternatywnych, w stosunku do kontraktów z Narodowym Funduszem Zdrowia, źródeł finansowania świadczeń opieki zdrowotnej, stworzenie świadczeniodawcom możliwości racjonalnego zarządzania i wykorzystania wolnych zasobów, zwiększenie poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich jakości.

Zgodnie z projektem, umowa dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego będzie zawierana pomiędzy ubezpieczającym (najczęściej pacjentem i jednocześnie ubezpieczonym) oraz zakładem ubezpieczeń. Na podstawie tej umowy, zakład ubezpieczeń będzie obejmował ochroną ubezpieczeniową pacjenta na wypadek zdarzenia powodującego konieczność udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej.

Resort zdrowia przewiduje prowadzenie obowiązku realizacji przez świadczeniodawcę kontraktu podpisanego z Narodowym Funduszem Zdrowia na określonym poziomie (90 proc. w systemie narastającym) jako warunku udzielania świadczeń w ramach dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Celem tego rozwiązania jest zagwarantowanie, że świadczeniodawcy będą realizowali kontrakty zawarte z NFZ zgodnie z harmonogramem i planem rzeczowo-finansowym ustalonym w momencie podpisywania umowy, a do udzielania świadczeń prywatnych będą wykorzystywane wyłącznie wolne zasoby w ilości niezakontraktowanej przez NFZ.

Projekt ustawy przewiduje ponadto możliwość obejmowania produktami ubezpieczeniowymi świadczeń medycyny pracy. Tworząc takie produkty, zakład ubezpieczeń będzie jednak zobowiązany stosować wszystkie określone przepisami prawa (w szczególności kodeksem pracy oraz ustawą o służbie medycyny pracy) wymogi dotyczące udzielania świadczeń z tego zakresu. Nowa regulacja zakłada także wprowadzenie ulgi podatkowej w przypadku zakupu polis dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego, a także możliwości finansowania polis dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego w ramach zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Ministerstwo Zdrowia liczy na to, że publiczne jednostki służby zdrowia zyskają dzięki ustawie dostęp do rynku prywatnych usług zdrowotnych. Prywatne wydatki na opiekę zdrowotną wzrosły z około 19 mld zł w 2005 r. do 30 mld zł w2010. Z punktu widzenia wartości całego rynku ochrony zdrowia w Polsce (około 90 mld zł), większość wydatków, około 60 mld zł, stanowią wydatki publiczne, z czego około 57 mld zł to wydatki Narodowego Funduszu Zdrowia.

T.Sz., MZ