Unia Europejska

Od 1 maja 2004 r. wobec obywateli polskich został całkowicie zniesiony obowiązek posiadania wiz przy wjeździe do krajów Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego (Islandia, Liechtenstein, Norwegia). Polacy mogą przebywać w tych państwach do 90 dni. Na pobyt dłuższy niż trzy miesiące potrzebne jest stosowne zezwolenie, o które występuje się do właściwej jednostki administracyjnej (tj. urzędu do spraw cudzoziemców lub policji).


Strefa Schengen

Nazwa strefy pochodzi od granicznego miasta w Luksemburgu, w którym 14 czerwca 1985 r. Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg i Niemcy podpisały układ o stopniowym znoszeniu kontroli paszportowej na granicach wewnętrznych, ściślejszej kontroli na granicach zewnętrznych oraz stworzeniu Systemu Informacji Schengen (SIS) gromadzącego dane o osobach niepożądanych i poszukiwanych.

Do układu Schengen należy obecnie trzynaście państw Unii Europejskiej (wszystkie „stare” kraje UE, z wyjątkiem Wielkiej Brytanii i Irlandii). Islandia i Norwegia, wchodząca w skład Związku Paszportowego Krajów Nordyckich, są z grupą z Schengen stowarzyszone.

Na granicach pomiędzy państwami należącymi do strefy Schengen nie ma żadnej kontroli paszportowej. Układ jest otwarty dla wszystkich członków Unii Europejskiej, a wynikająca z niego swoboda przepływu osób dotyczy wszystkich osób wszelkiej narodowości i o dowolnym obywatelstwie, które przekraczają granice wewnętrzne na terenie objętym porozumieniem.

Polska pierwotnie miała zostać przyjęta do strefy Schengen w październiku 2007 roku. Termin nie zostanie jednak dotrzymany z powodu trudności z rozbudową bazy danych SIS. Nasze przystąpienie do układu Schengen nastąpi prawdopodobnie między grudniem 2007 r. a marcem 2008 roku. Obok Polski do porozumienia zamierzają wstąpić Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Węgry i Słowacja.


Kraje z tzw. „białej listy”

Poza Unią Europejską Polacy mogą podróżować bez wiz do większości krajów z tzw. „białej listy”, obejmującej państwa, których obywatele mogą wjeżdżać na terytorium UE tylko na podstawie paszportu. Zgodnie z zasadą wzajemności nie powinny one wymagać wiz od obywateli Unii. Te państwa to: Andora, Argentyna, Australia, Boliwia, Brazylia, Brunei, Chile, Chorwacja, Gwatemala, Honduras, Izrael, Japonia, Kanada, Korea Południowa, Kostaryka, Meksyk, Malezja, Monako, Nikaragua, Nowa Zelandia, Panama, Paragwaj, San Marino, Salwador, Singapur, Stany Zjednoczone, Szwajcaria, Urugwaj, Watykan i Wenezuela. „Biała lista" obejmuje również specjalne regiony pod administracją Chin: Hongkong i Makau.

Z większością państw z „białej listy" Polska zawarła umowy o ruchu bezwizowym. Wyjątki są tylko trzy: Australia, Kanada i Stany Zjednoczone. Państwa te nie chcą wyrazić zgody na zniesienie wiz dla Polaków, mimo że Polska nie wymaga wiz od obywateli tych krajów.


Ruch bezwizowy

W tabeli poniżej przedstawiamy szczegółową listę państw, z którymi Polska podpisała porozumienia o ruchu bezwizowym. Polacy mogą wjechać na terytorium tych państw i przebywać tam przez określony czas. Długość tego czasu zależy od konkretnej umowy między państwami. Zgodnie z zasadą wzajemności obywatele wymienionych państw mogą bez wizy przyjechać do Polski i przebywać w naszym kraju (w przypadku niektórych państw zniesienie obowiązku posiadania wizy następuje jednostronnie).

Warto odnotować, że opisany powyżej ruch bezwizowy nie dotyczy wyjazdów na pobyt stały, w celu podjęcia nauki, pracy lub innej działalności zarobkowej.

* Czas pobytu określany jest przy wjeździe na podstawie długości wykupionej wycieczki, czasu ważności biletu, posiadanych środków finansowych itp.
** Hongkong i Makau to regiony pozostające pod administracją Chin. Obowiązują w nich odrębne przepisy imigracyjne. Turyści, którzy wjechali do Makau lub Hongkongu z terenu Chin i mają zamiar po odwiedzeniu tych terytoriów kontynuować podróż po Chinach, muszą się zaopatrzyć w chińskie wizy wielokrotnego wjazdu.

W artykule wykorzystano materiały z abc.onet.pl.

Magdalena Stec