Drobni przedsiębiorcy nie chcą podwyżki VAT i składki rentowej

Propozycje podniesienia stawki podatku VAT oraz składki rentowej wywołały zaniepokojenie Związku Rzemiosła Polskiego, największej organizacji zrzeszającej małych i mikro przedsiębiorców w Polsce. Próby ratowania budżetu państwa przez podwyżki podatków mogą doprowadzić jedynie do zahamowania rozwoju polskiej gospodarki oraz zmniejszenia konkurencyjności polskich przedsiębiorców na rynku europejskim – uważa szef ZRP Jerzy Bartnik.

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

Według Związku, przeciwko podnoszeniu podatków przemawia m.in. fakt, że spośród sześciu największych państw Unii Europejskiej Polska już teraz ma największą stawkę podatku VAT. Polska stawka 22 proc. jest niższa od niemieckiej (19 proc.), francuskiej (19,6 proc.), brytyjskiej (20 proc.), włoskiej (20 proc.) i hiszpańskiej (18 proc.).

W takiej sytuacji nawet argument, że niektóre z tych państw (Niemcy, Wielka Brytania, Hiszpania) podniosły ostatnio stawkę podatku VAT o średnio 3 pkt proc., jest chybiony – ocenia ZRP. Po podwyżce podatku stawka VAT w tych państwach nadal jest niższa niż w Polsce. Tymczasem w Polsce podwyżka tego podatku doprowadzi do wzrostu cen, a w konsekwencji – do spadku konsumpcji. Następstwem tego będzie zmniejszenie dochodów przedsiębiorstw i zahamowanie wzrostu gospodarczego – ostrzega Jerzy Bartnik.

Z kolei wzrost składki rentowej doprowadzi – według Związku – do zwiększenia kosztów funkcjonowania przedsiębiorstw, oznaczałoby bowiem podniesienie kosztów pracy. Pracownicy niezadowoleni z obniżki ich dochodów netto będą się domagać od pracodawców rekompensaty w postaci podwyżki wynagrodzeń. Podniesienie składki rentowej, a więc obniżenie dochodów netto pracowników, sprawi ponadto, że ci będą mniej zainteresowani wydawaniem pieniędzy. Spadek konsumpcji oznacza natomiast zahamowanie wzrostu gospodarczego Polski.

W opinii ZRP, dla zmniejszenia deficytu budżetu państwa konieczne jest ograniczenie wydatków publicznych: likwidacja przywilejów emerytalnych służb mundurowych, górników i nauczycieli, ograniczenie wydatków na administrację publiczną poprzez konsolidację zakupów w ministerstwach oraz zamrożenie funduszu płac w budżetówce, zmniejszenie wydatków na armię.

T.Sz., ZRP

Ostatnie artykuły z działu - Podatki i składki

OPINIE UŻYTKOWNIKÓW

Bernard+ | 20.08.2010Skoro radykalnie spadły wydatki na renty i liczba rencistów oraz wysokość sumy kwot wypłacanych rencistom nadal maleje to rozważanie przez rząd ponownego podniesienia składki rentowej jest bezzasadne. Jestem przeciwny ponownemu podwyższaniu składki rentowej. Ustawa o ubezpieczeniach społecznych w tym o rentach wprowadza obowiązek ubezpieczenia pracowników na wypadek niezdolności do pracy spowodowanej stanem zdrowia a konkretnie całkowitą lub częściową niezdolnością do pracy. Środki na to powinny pochodzić ze składek ubezpieczenia rentowego. Tymczasem rząd i ZUS informuje, że rosną wydatki na wypłatę emerytur, które nie znajdują pokrycia w składkach emerytalnych i z tytułu konstytucyjnego obowiązku Państwa gwarantowania emerytom wypłaty należnych świadczeń Rząd musi dotować fundusz emerytalny środkami z podatków. Nie słyszymy, aby rząd musiał dotować fundusz rentowy. Prawidłowo, więc rząd powinien rozważać ewentualną podwyżkę składek emerytalnych a nie rentowych, jeżeli bowiem ustawa utworzyła dwa odrębne fundusze emerytalny i rentowy i od obywateli poobiera się dwie składki a każda z nich jest przeznaczona na inny rodzaj wypłat to rząd nie ma prawa podnosić składki na świadczenia, na które składka jest wystarczająca i przeznaczać uzyskanych w ten sposób kwot na świadczenie, na które pieniędzy brakuje. Takie postępowanie jest łamaniem konstytucyjnych zasad ustanawiania obciążeń obowiązkowych o charakterze składek. Bowiem składka od podatku różni się tym, że za wpłaconą składkę obywatel ma prawo do określonych w ustawie świadczeń. Za podatek obywatel nie ma prawa do żadnych konkretnych świadczeń państwa dla siebie. Rząd łamie więc konstytucyjne różnice składek i podatków i składki traktuje jak podatek przeznaczając uzyskane z nich kwoty na dowolny cel. Jest to ewidentne naruszenie Konstytucji i ustaw o ubezpieczeniu emerytalnym i ubezpieczeniu rentowym. Rząd dopuszcza się, więc poważnego łamania prawa, którym powinien zająć się Trybunał Konstytucyjny a wniosek powinien do Trybunału skierować NIK sprawdzając czy wykorzystywanie środków pochodzących ze składek rentowych było zgodne z ustawą o obowiązkowym ubezpieczeniu rentowym. Ale wiadomo, dlaczego Rząd chce uzyskać środki brakujące na wypłaty emerytur nie z podwyżki składek emerytalnych, lecz chciałby je uzyskać z podwyżki innych składek głównie rentowej oraz dlaczego nie chce podwyższyć podatków dla zwiększenia wpływów budżetu, którymi sfinansowałby rosnące wydatki na wypłaty emerytur. Bo rząd, jeżeli uczciwie podwyższyłby wysokość składek emerytalnych to za kilka i kilkanaście lat, gdy dzisiejsi płatnicy tych składek osiągną wiek emerytalny musiałby wypłacać im wyższe emerytury, bo na kontach indywidualnych prowadzonych w ZUS będą zapisane większe kwoty zwaloryzowanych składek, które dadzą prawo do wyższych emerytur. Poza tym podwyższenie składek emerytalnych spowoduje wzrost kwot przekazywanych do OFE, więc tylko 62,60% kwot uzyskanych z podwyżki składek emerytalnych zostałoby w ZUS. Takie rozwiązanie byłoby uczciwą pożyczką pieniędzy na wypłaty emerytur dzisiejszym emerytom zaciągniętą od obecnie pracujących a oddanie tych kwot następowałoby w postaci wyższych emerytur w przyszłości. A przecież stale słyszymy, że przyszłe emerytury będą tak niskie zarówno z ZUS jak i z OFE, że trzeba oszczędzać w trzecim filarze. Po co trzeci filar, jeżeli wystarczy więcej odkładać w dwóch istniejących? Bo trzeci filar to konieczność opłacania trzeciej instytucji zarządzającej naszymi składkami, więc kolejne koszty administracyjne pomniejszające nasze składki i pomniejszające przyszłe nasze emerytury. Natomiast podatków Rząd nie chciałby podwyższać, bo partia PO kłamiąc w kampanii wyborczej obiecała ich obniżanie i nie chce uczciwie przyznać się do tego oszustwa wyborczego. Stąd również ciągłe zadłużanie się państwa, które już doszło do kwoty 700 miliardów. Zgodzę się, więc jako obywatel, który nie chce zostawić swoim dzieciom i wnukom niemożliwych do spłacenia długów zagrażających suwerenności państwa polskiego na podwyższenie mi od zaraz składki emerytalnej z obecnych 19,52% do np. 22% i zgodzę się na zmniejszenie kwoty przekazywanej do OFE z 7,3 % do 6,0 procent, bo to pozwoli zmniejszyć problemy, jakie powstają w związku z ciągłym zadłużaniem się państwa. Ale dla równowagi żądam oszczędności wydatków na administrację. W całej sferze budżetowej powinna zniknąć „nagroda z zysku” w postaci trzynastej pensji, bo sfera budżetowa nie wypracowuje żadnych zysków a tylko generuje koszty a otrzymuje 13 wypłat natomiast w sferze przedsiębiorstw wypracowujących PKB zaledwie 10% zatrudnionych jeszcze czasami otrzymuje trzynastki. To powinno zmniejszyć obciążenie budżetu z tytułu płac urzędników, które ostatnimi laty rosły szybciej niż inflacja i szybciej niż zarobki pracowników przedsiębiorstw samofinansujących się. W dodatku w ten sposób uzyskano by oszczędności bez obniżania osobistych stawek wynagrodzenia. Takie rozwiązanie byłoby sprawiedliwe, bo koszty koniecznych reform muszą ponosić wszyscy. Proponowane przez Rząd podwyższenie z powrotem składki rentowej to próba oszukania dzisiejszych pracowników. A w praworządnym kraju składki powinny być składkami a nie oszustwem podatkowym. Ponieważ podwyższenie składek emerytalnych niewątpliwie pogorszy poziom życia osób najmniej zarabiających należy to zrekompensować im przez podwyższenie kwoty wolnej od podatku. Aby wpływy podatkowe z PIT nie zmalały należy wprowadzić trzeci przedział w skali podatkowej np. 35% dla dochodów powiedzmy powyżej 100 000 PLN rocznie. Dokładnie to ministerstwo finansów posiada wszystkie dane i powinno wykalkulować ile trzeba podwyższyć kwotę wolną, aby zrekompensować obniżenie dochodów netto osobom i rodzinom najmniej zarabiającym i ilu podatnikom o najwyższych dochodach trzeba podnieść podatek do 35% odpowiednio ustalając wysokość trzeciego progu podatkowego. Nawet, jeżeli ten trzeci próg miałby być dość blisko drugiego progu.