Albo nie. Komu w tej sytuacji może ufać premier, skoro najbardziej zaufani jego zdaniem zawodzą? Trochę sobie, trochę bratu. Reszta zaczyna powoli być podejrzana. Na razie niech pracują, ale trzeba ich baczniej obserwować. Skoro Kaczmarek zdradził, to każdy może zrobić to samo. Trzeba mieć oczy wokół głowy.

Koniec tego tropienia spisku jest do przewidzenia: osamotnieni bracia Kaczyńscy odejdą w niesławie z politycznego Parnasu, przekonani, że polegli z wszechobecnym układem. Układem, którego macki przyssały również ludzi sprawiających wrażenie, że można na nich polegać.

Generalną zasadą kontaktów międzyludzkich jest zaufanie. Kiedy zaufanie wykreśla się z kanonu, nawet pośród wąskiego, sprawdzonego grona współpracowników, następnym przystankiem jest katastrofa. Do tej katastrofy niechybnie dąży duet K. Bo układ jest wszędzie, dwóch ludzi to za mało, by go wytrzebić do najdrobniejszego korzonka.

Paweł Ławicki