Projekt międzynarodowego porozumienia zakłada powołanie europejskiego i wspólnotowego sądu patentowego, który miałby się składać z sądu pierwszej instancji - obejmującego oddział centralny i oddziały lokalne lub regionalne - oraz z sądu apelacyjnego i wspólnego sekretariatu.

Obecnie, mimo że procedura udzielania patentu europejskiego jest jednolita, sam patent stanowi zbiór patentów krajowych, z których każdy podlega prawu krajowemu państw wskazanych przez uprawnionego z patentu. Natomiast przyszły patent wspólnotowy różniłby się tym, że miałby on charakter jednolity i autonomiczny, wywierając takie same skutki w obrębie całej Unii. Jego udzielenie, przeniesienie, unieważnienie czy też wygaśnięcie byłoby możliwe tylko w odniesieniu do całego obszaru Unii.

Rada wystąpiła do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie opinii w sprawie zgodności przewidywanego porozumienia z prawem Unii. W odpowiedzi Trybunał zwrócił uwagę, że zgodnie z porozumieniem europejski i wspólnotowy sąd patentowy stanowiłby instytucję, która pozostawałaby poza instytucjonalnymi i sądowniczymi ramami Unii. Byłby on organizacją, która na mocy prawa międzynarodowego dysponuje własną osobowością prawną.

Projekt porozumienia przyznaje temu sądowi wyłączną właściwość do rozstrzygania licznych rodzajów powództw wnoszonych w dziedzinie patentów. W tym zakresie sądy państw członkowskich zostałyby pozbawione właściwości do zajmowania się tymi sprawami - zachowałyby jedynie uprawnienia, które nie byłyby objęte wyłączną właściwością europejskiego i wspólnotowego sądu patentowego.

Trybunał podkreślił, że europejski i wspólnotowy sąd patentowy miałby dokonywać wykładni i stosować nie tylko przewidywane porozumienie międzynarodowe, ale również przepisy prawa Unii. Ponadto Trybunał stwierdził, że utworzenie tego sądu pozbawiłoby sądy krajowe możliwości, a niekiedy wręcz obowiązku zwrócenia się do Trybunału w trybie prejudycjalnym w dziedzinie patentów. Orzeczenie sądu patentowego, które naruszałoby prawo Unii, nie mogłoby być przedmiotem postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego ani prowadzić do powstania odpowiedzialności majątkowej państw członkowskich.

W tych okolicznościach Trybunał stwierdził, że planowane porozumienie pozbawiłoby sądy państw członkowskich ich kompetencji w zakresie dokonywania wykładni i stosowania prawa Unii. Porozumienie to wpłynęłoby również na właściwość Trybunału w zakresie udzielania w trybie prejudycjalnym odpowiedzi na pytania kierowane przez sądy krajowe. W wyniku tego omawiane porozumienie zmieniłoby kluczowe dla zapewnienia istoty prawa Unii kompetencje przyznane instytucjom Unii i państwom członkowskim. W konsekwencji Trybunał stwierdził, że przewidywane porozumienie powołujące europejski i wspólnotowy sąd patentowy nie jest zgodne z przepisami prawa Unii.

T.Sz., ETS