R E K L A M A

 — I tu cię bratku mamy — błyskawicznie zareagował Gruby wykazując refleks i postawę obywatelską.

 

— Panowie, proszę, ja tylko chciałem sprawdzić, jak się tym jeździ — podjął próbę negocjacji nieszczęśnik.

 

— Jesteś złapanym na gorącym uczynku przestępcą i dzięki ministrowi sprawiedliwości zostaniesz ukarany szybko i sprawiedliwie — powiedział.

 

— A my, w trosce o nasze wieczorne bezpieczeństwo umożliwimy ci, kolego, kontakt z niezawisłym sądem — dodał Gruby i zaczął rozglądać się za policjantem. Szczęśliwie jeden pełnił służbę tuż za rogiem.

 

— Mamy złodziejaszka, panie władzo. Złapany na gorącym uczynku — pchnął przed siebie przerażonego złodzieja Gruby.

 

— Odejdź człowieku. Pracuję — wyszeptał policjant.

 

— Ale my właśnie w ramach współpracy obywatela z policją, doprowadzamy i świadczymy jako świadkowie jak najbardziej — zdziwił się Gruby.

 

— Odejdź mówię. Patrol mi się kończy za kwadrans — trochę głośniej powtórzył policjant, przyspieszył kroku i zniknął w najbliższej bramie.

 

— Może ja też pójdę? — nieśmiało zaproponował miłośnik motoryzacji.

 

— Do pierdla na dwa lata pójdziesz. Nie pożądaj żony bliźniego i żadnej jego rzeczy i samochodów też — zacytował Pismo z pamięci Siwy.

 

— Dawaj Siwy, biegiem – ożywił się Gruby – Straż Miejska jedzie.

 

— Stało się coś panowie? — zainteresował się strażnik uchylając okno.

 

— Złodziejaszka mamy, taki w sam raz 24 godzinny przy… — zaczął Gruby, ale samochodu straży już nie było.

 

— Coś tu nie tak — zauważył Siwy.

 

 — Panowie, szkoda na mnie czasu. Żony pewnie czekają, ja chętnie piwko postawię jak trzeba — podjął kolejną próbę więzień Grubego.

 

— Siwy, tam idzie gliniarz z psem. Ten nam się nie wywinie. Po chwili lekko zasapani dopadli policjanta.

 

— Eeee, nie, jak nie ukradł, to dajcie mu spokój — wykręcał się policjant patrząc w ziemię.

 

— Nie, nie, nie. Myśmy widzieli i żądamy kategorycznie w imię naszego bezpieczeństwa, żeby rozpocząć procedury i skazać w trybie ministra Zbiory.

 

— Tak? Tak? Tacy jesteście? To proszę bardzo, idziemy — wyraźnie zdenerwowany policjant pomaszerował, jak się okazało w kierunku komisariatu. Na parkingu przy komisariacie kłębił się spory tłum.

 

— Akcja protestacyjna — ze zrozumieniem pokiwał głową Siwy.

 

— Jaka akcja, człowieku — prawie zapłakał policjant.  — To wszystko doprowadzeni do szybkiego sądzenia. Zwariować można.

 

— Czyli strzał w dziesiątkę — skwitował Gruby.

 

— W kolano chyba, nie w dziesiątkę. Szesnastą godzinę pracuję, bo reszta w maszyny do pisania klepie. Areszt przepełniony, co chwilę musimy kogoś puszczać, bo czas postawienia zarzutów minął, sąd nic nie robi tylko skazuje w trybie przyspieszonym, a i tak kolejka większa jak tu. A gdzie poważne przestępstwa? A gdzie spotkania w przedszkolach? A gdzie mafia i przestępstwa gospodarcze. W tym tłumie, to z setka przynajmniej ukradła dwa słoiki kompotu z piwnicy. Było dwudziestu pijanych kierowców, ale w tej kolejce dawno wytrzeźwieli. Ale jak chcecie, to proszę bardzo. Bardzo proszę sobie tutaj postać i poczekać z podejrzanym. Dostaniecie od dyżurnego numerek i do kolejki. A jak się do komendy nie dostaniecie, to po dwudziestej czwartej godzinie oczekiwania proszę kolegę przeprosić i puścić.

 

— Dwudziestej czwartej? — zafrasował się Siwy.

 

— Spokojnie, zleci jak z bicza trzasł — złośliwie uśmiechnął się policjant i mamrocząc coś o popieprzonym społeczeństwie obywatelskim i co on by temu ministrowi, gdyby go dopadł poszedł w miejski mrok.

 

 

Gruby i Siwy milczeli dłuższą chwilę patrząc na siebie.

 

 

— I co, tak bez kluczyka odpalasz każde auto? — zagaił łagodnie Siwy.

 

— Każde — kiwnął głową złodziejaszek.

 

— Tamto, co to już miałeś otwarte też?

 

— Bułka z masłem. Jakby nie panowie, już bym na dyskotece w Przewoźnikach panienki rwał.

 

— A przed dyskoteką podrzuciłbyś na Kubusia Puchatka? Późno się zrobiło.

 

— Jasna sprawa, panowie, gdzie chcecie. A tu? — kiwnął głową w stronę komisariatu.

 

— Nie cierpię kolejek, przyjdziemy jak się trochę poluzuje — poprawił kurtkę Gruby.

 

W dalekiej Warszawie telewizyjna hostessa pudrowała ministra Ziobrę przed kolejną konferencją prasową o sukcesach polskiego wymiaru sprawiedliwości.

 

Paweł Ławicki