Gwarancje państwa są ważnym instrumentem wspierania rozwoju przedsiębiorstw i ułatwiania im dostępu do źródeł finansowania, szczególnie w przypadku MŚP. Gwarancje mogą zwiększać pożyczki dla sektora prywatnego, zwłaszcza dla MŚP, bez wymogu bezpośredniego wkładu państwa, ponieważ gwarancje wypłacane są jedynie wtedy, gdy beneficjent zalega z płatnościami.

Głównym celem przeglądu obecnie obowiązujących przepisów w sprawie gwarancji jest udzielenie dodatkowych wytycznych oraz zapewnienie państwom członkowskim i zainteresowanym podmiotom pewności prawnej przy ocenie, czy gwarancja zawiera element pomocy państwa. Komisja potwierdza, że ocena ta powinna być zgodna z zasadą prywatnego inwestora.

Zgodnie z tą zasadą inwestycje lub inne formy finansowania podjęte przez organy publiczne w przedsiębiorstwach można uznać za zgodne ze wspólnotowymi zasadami w sprawie pomocy państwa, jeśli dokonywane są na warunkach, które zaakceptowałby prywatny inwestor działający zgodnie z zasadami gospodarki rynkowej. Dlatego przyjęte metody opierają się głównie na właściwej ocenie ryzyka za pomocą klas ratingowych. Oceny ratingowe nie muszą pochodzić od jednej z międzynarodowych agencji ratingowych, lecz mogą być wewnętrznymi ocenami banku udzielającego pożyczki, który zazwyczaj przed jej udzieleniem dokonuje oceny przedsiębiorstwa.

Nowe przepisy ustanawiają dla MŚP szczególne zasady, które umożliwią im obliczenie w prosty sposób elementu pomocy państwa w gwarancji. Zgodnie z tymi zasadami z góry określone bezpieczne stawki gwarancyjne na podstawie klas ratingowych uznawane są za zgodne z zasadami rynkowymi i nieobjęte pomocą państwa.

Z koeli stawka 3,8 proc. rocznie ma zastosowanie nawet w przypadku braku oceny ratingowej, na przykład w odniesieniu do przedsiębiorstw rozpoczynających działalność. Państwa członkowskie mogą też zastosować jednorazową stawkę, jeśli kwota objęta gwarancją jest niższa niż 2,5 mln euro na przedsiębiorstwo. Umożliwia to uzyskanie efektu łączenia ryzyka w przypadku niskich kwot gwarancji dla MŚP.

T.Sz., KE