Liderem czystej formy opozycji od niedawna na mojej liście przebojów jest Marek Borowski. — Nie wolno obniżać podatków lub obowiązkowych składek i narażać w ten sposób budżetu państwa na ubytek dochodów, gdy państwo nie jest w stanie zapewnić tak podstawowego dobra, jakim są świadczenia medyczne — powiedział szef SdPl . Popiera go lider SLD Wojciech Olejniczak, mówiąc, że jego klub parlamentarny nie poprze projektu zmniejszenia składki rentowej. To wszystko oczywiście w związku ze strajkami lekarzy.

Jedno jest pewne: egzamin z ekonomii politycznej socjalizmu panowie zdali na 5. Na egzamin z ekonomii lepiej jednak niech nie przychodzą. Zdaniem lidera SdPl, obniżka składki rentowej jest niepotrzebna. Niepotrzebne jest zdaniem pana Borowskiego kilkadziesiąt złotych w kieszeni Kowalskiego. Po co? Budżet ważniejszy. Mam wrażenie, że Marek Borowski za ideał pensji uważa taką, która składa się w 100 proc. z podatków.

Żeby nie było niejasności – w propozycję Zyty Gilowskiej obniżenia składki rentowej zasadniczo nie wierzę, ale skoro jest pomysł, który ma w naszej kieszeni zostawić parę groszy, jestem za. Kiedy nie wyjdzie (a pewnie nie wyjdzie), wtedy będę mógł napisać: a nie mówiłem? Jednak jak ktoś mówi, że rezygnacja z obniżenia składki rentowej przyniesie 3,5 mld zł oszczędności i te pieniądze można przeznaczyć na podwyżki dla lekarzy, to właściwie nie wiem co robić. Pozostaje tylko jedno: ekonomiczny Nobel dla Borowskiego – znajduje oszczędności w rezygnacji. Od 1989 roku kombinujemy jak tu zrobić, żeby budżet miał więcej kasy, podatki były mniejsze, zarobki większe, a tu proszę – prosta recepta: zaplanować – zrezygnować – zaoszczędzić. Wystarczy tylko prawo Borowskiego przełożyć na nasze prywatne wydatki i Eldorado w każdym domu!

Nie ma pan/pani na nowy samochód? Proszę sobie zaplanować wyjazd dookoła świata. Cztery miesiące luksusowego rejsu. All inclusive. A potem zrezygnujcie. Nawet z żalem. Ale kilkadziesiąt tysięcy w kieszeni zostaje. I samochód w garażu.

Fajnie być w opozycji. Jednak opozycja do logicznego myślenia może być niebezpieczna. A lekarze strajkują, psychiatrzy prawdopodobnie też.

Paweł Ławicki