Urodził się 4 grudnia 1961 r. w Krakowie. Pochodzi z rodziny o tradycjach niepodległościowych.

W 1985 r. ukończył studia z zakresu filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest stypendystą Cambridge.

W latach osiemdziesiątych działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów oraz w „Solidarności". Od 1995 do 2005 r. był redaktorem naczelnym miesięcznika „Znak". W 2001 r. uzyskał stopień doktora nauk politycznych w Polskiej Akademii Nauk.

Jest współzałożycielem, pierwszym rektorem i wykładowcą Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie. Jest też jednym z pomysłodawców Dni Tischnerowskich i Uniwersytetu Latającego ZNAK-u.

Angażuje się w wiele społecznych przedsięwzięć, m.in. zorganizował fundusz stypendialny dla zdolnych studentów „Józek Szkolny". Współpracuje z Fundacją św. Mikołaja działającą na rzecz tworzenia hospicjów dla dzieci i domów samotnych matek. Pomaga także stowarzyszeniu „U Siemachy" w ramach programu Przeciwdziałania Przestępczości Młodzieży.

Jest członkiem Komitetu Episkopatu Polski ds. Dialogu z Niewierzącymi, członkiem Archidiecezjalnej Rady Duszpasterskiej. Organizuje w Krakowie archiwum życia i myśli Jana Pawła II.

Udziela się w wielu instytucjach kulturalnych, m.in. w Radzie Muzeum Historii Polski, Radzie Programowo-Historycznej Europejskiego Centrum Solidarności, Radzie Muzeum Narodowego w Krakowie. Jest członkiem Kapituły Nagrody im. Biskupa Chrapka.

Opublikował kilkaset artykułów, rozpraw naukowych, jest autorem kilku książek. Zajmuje się problematyką dotyczącą Kościoła, polityki, inteligencji, recepcji pojęć, takich jak: naród, patriotyzm, solidarność czy wolność. Powszechnie ceniony jako znawca pontyfikatu Jana Pawła II.

Publikacje książkowe:

• „Kościół po komunizmie",
• „Zaangażowanie czy defensywa – Katolicy w życiu Polski i Niemiec" (razem z Manfredem Spiekerem),
• „Kościół w czasach wolności 1989–1999",
• „Religia i ludzkie biedy",
• „Niewidzialne światło" (wywiad-rzeka z abp. Życińskim, razem z Dorotą Zańko),
• „Przekonać Pana Boga" (wywiad-rzeka z ks. Józefem Tischnerem, razem z Dorotą Zańko).

Nagrody i wyróżnienia:

• Nominacja do Nagrody Giedroycia,
• Nagroda Pol-Cul za krzewienie myśli demokratycznej.

Jako polityk

Konserwatysta. W latach 90. był zwolennikiem Unii Demokratycznej (potem Unii Wolności).

W 2005 r., kandydując z listy Platformy Obywatelskiej w Krakowie, otrzymał ponad 157 tys. głosów i został wybrany senatorem. W Senacie VI kadencji zasiadał w Komisji Nauki i Edukacji.

Po rezygnacji Jana Rokity ze startu w przyspieszonych wyborach parlamentarnych w 2007 r. znalazł się na pierwszym miejscu krakowskiej listy PO. Uzyskał mandat poselski. W okręgu małopolskim zagłosowało na niego 160 465 wyborców (2. wynik w okręgu, tuż za Zbigniewem Ziobro, 3. – na liście gigantów PO, 5. – w rankingu wszystkich posłów VI kadencji).

W obecnym Sejmie jest członkiem komisji: Kultury i Środków Przekazu oraz Odpowiedzialności Konstytucyjnej.

„Platforma ma dzisiaj niepowtarzalną szansę stać się partią ogólnonarodową, tj. zakorzenioną we wszystkich grupach elektoratu. Aby to się powiodło, rząd Donalda Tuska musi opracować ‘polską drogę modernizacji’, która połączy wolny rynek i otwartość na Europę z przywiązaniem do tradycji, do silnej religijności i do wartości narodowych. Nie może to być rząd pięknych, młodych i bogatych. W programie PO muszą odnaleźć miejsce dla siebie także ci, którzy przez 18 lat tkwią w poczuciu odtrącenia, marginalizacji i rozgoryczenia. Krok po kroku trzeba ich przekonywać, że to biedni potrzebują wolnego rynku, miejsca na uczciwą konkurencję, bonu oświatowego, ograniczenia wszechwładzy i samowoli urzędów, transparentnych procedur czy uczciwych konkursów. Bogaci poradzą sobie bez tego. Za to biedni w takiej Polsce, jaką budowano przez ostatnie dwa lata, pozostaliby na marginesie” – uważa Jarosław Gowin (źródło: „Dziennik” z 21 listopada 2007 r.).

Prywatnie

Żonaty, ma trójkę dzieci. Zapalony piłkarz, przez 10 lat grał wyczynowo w piłkę nożną. Obecnie organizuje turnieje dla młodzieży.

Jak twierdzi, najlepiej wypoczywa w Beskidzie, jeżdżąc na rowerze.

Z oświadczenia majątkowego senatora

Jest współwłaścicielem dwóch mieszkań (98 m kw. i 40 m kw.), które pod koniec 2006 r. były warte w sumie 300 000 zł.

W 2006 r. osiągnął dochód w wysokości 169 790 zł, w grudniu miał 25 000 zł oszczędności.

W oczach innych

„Nasz kraj potrzebuje ludzi, których charakteryzuje równowaga ducha, odwaga i stanowczość połączona z umiejętnością budowania mostów. Jarosław Gowin należy do takich ludzi. Jestem przekonany, że stanowi gwarancję odpowiedniego reprezentowania w naszym Sejmie podstawowych wartości moralnych i społecznych, tak drogich dla wielu z nas” – prof. Władysław Bartoszewski.

„Pasją Jarosława Gowina jest kreowanie ambitnych projektów. Nasza współpraca na rzecz Małopolski potwierdza jego talent i umiejętność skupiania wokół siebie ludzi twórczych, z którymi potrafi realizować trudne przedsięwzięcia. To człowiek o dużym doświadczeniu, ekspert w sprawach rozwoju edukacji. Jednak najważniejsze jest to, że w swoich działaniach zawsze kieruje się dobrem wspólnym. To człowiek z zasadami, wiedzą, na którym zawsze można polegać” – Janusz Sepioł, Marszałek Województwa Małopolskiego, od 2007 r. senator VII kadencji.

„Sukces każdego z mieszkańców naszego regionu budzi we mnie dumę, bo przecież zawodowe osiągnięcia każdego z nas powiększają nasz wspólny kapitał prestiżu i przyczyniają się do rozwoju całej okolicy. Traktuję je jako szczebel w naszym wspólnym krakowskim marszu w górę. Nic jednak nie dzieje się bez wysiłku. Jarosław Gowin jest nieprawdopodobnie pracowity. Jego sukcesy nie są więc dla mnie zaskoczeniem. (...) Gowin jest znany w Krakowie jako człowiek nieposzlakowanej uczciwości” – Jan Rokita.

Przydatne linki:
Oficjalna strona Jarosława Gowina
Strona sejmowa posła

Magdalena Stec