Średni deficyt transpozycji w UE, czyli odsetek dyrektyw dotyczących rynku wewnętrznego, które nie zostały terminowo wdrożone do prawa krajowego w 27 państwach członkowskich, wzrósł o 0,2 pkt proc. i wynosi obecnie 0,9 proc. Ogółem 18 państw członkowskich osiągnęło poziom docelowy w postaci 1 proc., z czego 8 państw poprawiło lub wyrównało swoje wyniki w zakresie deficytu transpozycji sprzed sześciu miesięcy.

Dania i Malta osiągnęły ex aequo najlepszy wynik w zakresie transpozycji: zaledwie 3 dyrektywy oczekujące na transponowanie. 9 państw członkowskich przekroczyło wynoszący 1 proc. docelowy poziom transpozycji: Austria, Włochy, Francja, Cypr, Republika Czeska, Luksemburg, Polska, Portugalia i Grecja. Wszystkie pozostałe państwa członkowskie, z wyjątkiem Austrii i Włoch, zwiększyły swoje dotychczasowe zaległości.

W porównaniu do sytuacji sprzed pół roku średni czas transpozycji w UE skrócił się o 2 miesiące. Obecnie państwa członkowskie potrzebują średnio 7 dodatkowych miesięcy na transpozycję unijnych dyrektyw po wygaśnięciu odpowiedniego terminu. 21 państw członkowskich skróciło średni czas transpozycji. Największe postępy w tym zakresie poczyniły Hiszpania, Włochy i Słowacja.

Ogólna liczba postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w odniesieniu do rynku wewnętrznego spadła o 2,1 proc. w porównaniu ze stanem pół roku temu. Największa liczba uchybień nadal dotyczy obszarów takich jak „podatki i unia celna” oraz „ochrona środowiska”. Najwięcej takich postępowań przypada obecnie na Belgię, na drugim miejscu plasuje się Grecja.

Tabela wyników rynku wewnętrznego po raz pierwszy zawiera również część obrazującą to, jak państwa członkowskie wywiązują się z wdrażania i stosowania przepisów w zakresie rynku wewnętrznego. Sama terminowa transpozycja nie gwarantuje skuteczności przepisów. Ważne, by były one transponowane prawidłowo i odpowiednio stosowane.

Z tabeli tej wynika, że w perspektywie ogólnej najlepsze wyniki w tym obszarze osiągają Malta, Łotwa i Słowenia. Jednak w zdecydowanej większości państw członkowskich co najmniej jedna kwestia wymaga szczególnej uwagi, na przykład liczba dyrektyw nieprawidłowo transponowanych. Odnosi się to również do państw członkowskich, które wykazują się stosunkowo dobrym deficytem transpozycji. Wynika z tego, że skuteczność przepisów w praktyce zależy zarówno od właściwej transpozycji, jak i od prawidłowego wdrożenia.

T.Sz., KE