Prezes UOKiK w październiku 2009 r. wszczęła postępowanie w związku z podejrzeniem stosowania reklamy wprowadzającej w błąd przez Getin Noble Bank. Zarzuty UOKiK dotyczyły kampanii produktów pakietowych zachęcającej do założenia lokaty i internetowego rachunku. Zgodnie z informacjami zawartymi w reklamie, oprocentowanie lokaty wynosiło 8 proc. w skali roku, a e-konto było bezpłatnym prezentem. Z informacji zebranych przez Urząd wynika, że w rzeczywistości konto nie było dodatkowym prezentem do lokaty. W przypadku nieutrzymywania na nim minimum tysiąca złotych, bank potrącał jednoprocentową prowizję od kwoty lokaty. Za wprowadzenie konsumentów w błąd prezes UOKiK nałożyła na Getin Noble Bank karę w wysokości 755,6 tys. zł. Decyzja jest ostateczna. Bank zapłacił karę.

Stosowanie postanowień wpisanych do rejestru klauzul niedozwolonych oraz sprzecznych z ustawą o kredycie konsumenckim – to praktyki Banku Gospodarki Żywnościowej, które zakwestionował UOKiK. Przedsiębiorca zastrzegł sobie prawo do zmiany regulaminu, nie wskazując sytuacji, w jakich mogło do tego dojść. Ponadto zgodnie z postanowieniem zawartym we wzorcach umów kredytu hipotecznego do 80 tys. zł (czyli podlegającego przepisom ustawy o kredycie konsumenckim) konsument musiał powiadomić o wcześniejszej spłacie pożyczki 3 dni robocze przed jej dokonaniem. Zgodnie z prawem, należy to zrobić 3 dni kalendarzowe wcześniej. Prezes UOKiK nałożyła na przedsiębiorcę kary w łącznej wysokości 2,9 mln zł. Decyzja nie jest ostateczna. Spółka odwołała się do sądu.

BPH zobowiązał się do zmiany postanowienia, które przyznawało mu prawo do pobierania opłaty za obsługę nieterminowej spłaty zadłużenia. Przedsiębiorca mógł w ten sposób podwójnie karać konsumenta zalegającego ze spłatą zadłużenia, pobierając dodatkową opłatę oprócz przewidzianych przez prawo odsetek. Z kolei jedno z postanowień stosowanych przez Bank Ochrony Środowiska decydowało o skuteczności doręczeń listów poleconych. W przypadku nieodebrania takiej korespondencji przez konsumenta, pismo było automatycznie uznawane za doręczone. W efekcie konsument, który z różnych przyczyn nie zapoznał się z listem, musiał ponosić konsekwencje jego nie zawsze korzystnych treści. Prezes UOKiK nałożyła na BOŚ karę w wysokości 129 tys. zł. Decyzja jest ostateczna. Bank zapłacił karę.

Prezes UOKiK zakwestionowała także praktyki Alior Banku polegające m.in. na zamieszczeniu informacji o opłatach i warunkach związanych z udzieleniem kredytu konsumenckiego nie w umowie, a w załącznikach do niej. Obowiązek podawania w umowie m.in. zasad i terminów spłaty, wysokości prowizji i opłat, kosztów wezwań do zapłaty nakłada prawo. Zastrzeżenia Urzędu wzbudziło także postanowienie zobowiązujące konsumenta do wyrażenia zgody na przekazywanie wszystkich informacji, które są tajemnicą bankową do Biura Informacji Gospodarczych. Prawo określa, które dane mogą być przekazane (np. imię, nazwisko, numer PESEL, kwota zaległości). Prezes Urzędu uznała, że Alior Bank naruszył zbiorowe interesy konsumentów i nałożyła na niego sankcję w łącznej wysokości 530,3 tys. zł. Decyzja nie jest ostateczna – bank odwołał się do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

T.Sz., UOKiK