W ciągu roku zakończyło się 22 spośród 27 wszczętych postępowań w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. W 13 przypadkach przedsiębiorcy zobowiązali się do dobrowolnego zaprzestania praktyk w ustalonym wspólnie z Urzędem terminie. Na sześciu zostały nałożone kary w łącznej wysokości 300 761 zł m.in. za stosowanie w regulaminach postanowień, które wcześniej zostały zakwestionowane przez sąd i trafiły do Rejestru klauzul niedozwolonych.

W przypadku korzystania z usług firm kurierskich ważny jest rodzaj umowy, którą się zawiera i w związku z tym na podstawie jakich przepisów można dochodzić ewentualnych roszczeń. W regulaminie powinny być jasno określone kryteria stwierdzające, czy przesyłka jest traktowana, jako usługa pocztowa czy przewozowa. Zgodnie z prawem nadawca w zależności od tego, co przesyła, może stać się stroną umowy przewozu lub o świadczenie usługi pocztowej.

Jeśli wysyła korespondencję, stosuje się prawo pocztowe, zgodnie z którym, to przedsiębiorca w regulaminie określa okoliczności uznania usługi za niewykonaną oraz zasady postępowania reklamacyjnego. Natomiast, jeżeli przesyłka nie zawiera korespondencji – świadczona jest usługa przewozu. Wówczas stosuje się prawo przewozowe jasno określające zasady dochodzenia roszczeń.

Pełna informacja w tym zakresie ma bardzo duże znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy kurier na podstawie tego samego regulaminu świadczy zarówno usługi pocztowe i przewozowe. Należy więc domagać się wyraźnego oznaczenia charakteru usługi w liście przewozowym. Ułatwi to dochodzenie praw w przypadku sytuacji konfliktowych.

Urząd w trakcie kontroli zakwestionował postanowienia, które mogą naruszać interesy konsumentów. Mimo że klauzule wpisane do rejestru są zakazane w obrocie z konsumentami, może się zdarzyć, że znajdą się np. w proponowanym klientom regulaminie. Uwagę powinny zwrócić postanowienia, które utrudniają dochodzenie reklamacji.

Przykładem jest zobowiązywanie konsumenta do dołączenia wszelkich dodatkowych, innych dokumentów niewymienionych w regulaminie. Kontrolowani przez UOKiK przedsiębiorcy zastrzegali, że brak ich złożenia spowoduje nierozpatrzenie reklamacji. Zdaniem Urzędu, przedsiębiorca ma prawo żądać od konsumenta tylko tych dokumentów, które są związane ze świadczoną usługą, czyli np. listu przewozowego, potwierdzenia zawarcia umowy.

Warto zwrócić także uwagę na postanowienia, które ograniczają odpowiedzialność kuriera za utratę, opóźnienie czy też niedostarczenie przesyłki, wyznaczając górną granicę odszkodowania. Zgodnie z prawem przewozowym, w przypadku opóźnienia przewoźnik ma obowiązek do zapłacenia odszkodowania do wysokości podwójnej kwoty przewoźnego, czyli opłaty za transport. A w przypadku wystąpienia szkody w przesyłce ma obowiązek zapłacenia maksymalnie jej wartości.

T.Sz., UOKiK