Urząd podkreśla, że ze względu na kompleksowy charakter Rekomendacji S nie można posługiwać się jej zapisami selektywnie. Przypomina, że dokument ten kładzie nacisk na działania banków związane z budowaniem polityki kredytowej, tj. na etap poprzedzający konkretne decyzje
kredytowe.

Rekomendacja S stanowi m.in., że bank, budując politykę kredytową, powinien uwzględnić zmienność (cykliczność) gospodarki,. Przyjęta polityka kredytowa ma uwzględniać nie tylko bieżącą ekspozycję banku na ryzyko, ale także jej wrażliwość na zmiany warunków gospodarczych. Dzięki konsekwentnemu stosowaniu Rekomendacji bank może stworzyć niezbędne bufory w polityce kredytowej na wypadek wystąpienia zmian gospodarczych i na rynku finansowym.

Bank powinien uwzględnić w swoich analizach niestabilność kosztów pozyskiwania finansowania akcji kredytowej oraz przygotować się na taką ewentualność. W przypadku kredytów długoterminowych kluczowe jest zapewnienie stabilności źródeł finansowania w długim okresie. Poprzez finansowanie się krótkoterminowymi pożyczkami bank ponosi wysokie ryzyko stopy procentowej. Rekomendacja S nie wskazuje, aby skutki zaniechania w tym zakresie miały być przerzucane na klienta – podkreśla UKNF.

UKNF zwraca uwagę, że bank – już na etapie budowania polityki kredytowej – powinien określić wskaźnik wartości kredytu do wartości zabezpieczenia, np. nieruchomości, tzw. LtV, na właściwym poziomie. Ze względu na to, że uzyskiwanie zabezpieczeń po udzieleniu kredytu jest ograniczone możliwościami klienta i może prowadzić do trudnej sytuacji zarówno dla kredytobiorcy, jak i dla banku, bank powinien zadbać o odpowiedni poziom zabezpieczeń już w momencie udzielania kredytu, biorąc pod uwagę zmienność rynków.

Urząd przypomina również, że bank powinien mieć przygotowane procedury reakcji na zmiany w poziomie wskaźników LtV, zapewniając odpowiednie zapisy w umowach kredytowych, w tym dotyczące dodatkowych zabezpieczeń, akceptowanych przez bank, np. poręczenia, weksla. Chociaż Rekomendacja S wykazuje na możliwe sposoby postępowania w razie zmian wskaźnika LtV, to nie daje bankowi takich uprawnień wobec klienta. Bank powinien zadbać o możliwość realizacji takich uprawnień w granicach prawa, czyli we wcześniej zawieranych umownych. Renegocjowanie umowy, w której brak zapisu przewidującego taką możliwość, może odbyć się tylko na zasadzie dobrowolności i równości stron – podkreśla nadzór.

T.Sz., KNF