Środa, 23 V 2012 r.
Nr 73/2012 (1293)
indeks alfabetyczny |
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  V  Z  Ź  Ż 
wydanie z wybranego dnia | najczęściej czytane | najlepiej oceniane | zmień rozmiar czcionki | terminy i wydarzenia | kanał RSS
 


7 października 2008 r.

Komisja Trójstronna o czasie pracy

Omówieniu wybranych problemów regulacji czasu pracy, m.in. związanych z prowadzonymi przez Komisję Europejską pracami nad dyrektywą o czasie pracy, poświęcone było posiedzenie Zespołu do Spraw Prawa Pracy i Układów Zbiorowych Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych.

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

Uczestnicy posiedzenia przedyskutowali problem zmiany definicji pracy w godzinach nadliczbowych, wysokość dodatków za pracę nadliczbową, wprowadzenie do kodeksu pracy możliwości pracy ponad przeciętne 48 godz. w tygodniu za zgodą pracownika (klauzula opt-out) oraz rekompensowanie przez pracodawcę pracy wykonywanej w niedzielę, święta oraz dni wolne wynikające z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy.

Według nowej definicji, praca nadliczbowa byłaby pracą wykonywaną ponad czas pracy w danym okresie rozliczeniowym, ustalony zgodnie z art. 130 kodeksu pracy. Pojęcie doby rozliczeniowej służyłoby wyłącznie ustaleniu 11-godzinnego odpoczynku dobowego. Przyjęcie nowej definicji pracy w godzinach nadliczbowych prowadziłoby do ujednolicenia wysokości dodatków za tę pracę (w grę wchodzi dodatek w wysokości 50 proc. normalnego wynagrodzenia). Zróżnicowanie wysokości dodatków byłoby uzależnione od długości okresu rozliczeniowego dla danego pracownika. W przypadku przyjęcia okresów dłuższych niż powszechnie dopuszczalne, tj. przewyższających 4 miesiące, dodatki te byłyby wyższe.
 
Członkowie Zespołu przewidują ograniczenia w stosowaniu możliwości wydłużenia tygodniowego czasu pracy u danego pracodawcy, czyli tzw. klauzuli opt-out. Zastosowanie klauzuli byłoby uzależnione od pisemnej zgody pracownika i możliwe tylko w odniesieniu do pracownika zatrudnionego w oparciu o umowę na czas nieokreślony.
 
Strona rządowa zaproponowała zasadę jednakowego rekompensowania pracy wykonywanej w niedziele, święta oraz w dni wolne wynikające z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy. Nieudzielenie dnia wolnego łączyłoby się z obowiązkiem wypłaty dodatku w wysokości 100 proc.
 
Pracodawcy opowiedzieli się za maksymalnym, czyli 65-godzinnym wymiarem tygodniowego czasu pracy. Jednocześnie uznali, że nie należy klauzuli traktować jako pracę w godzinach nadliczbowych. Ponieważ jest to możliwość, a nie obowiązek dla pracownika, wysokość rekompensaty powinna oscylować w granicach 20 proc. dodatku. Z kolei związki zawodowe wstępnie uznały, że klauzula musi być czymś wyjątkowym, maksymalna liczba godzin nie powinna być tak wysoka, jak zaproponowali pracodawcy, natomiast rekompensata powinna być wyższa niż 50 proc.

T.Sz., MPiPS



Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach