20 listopada 2008 r.
Komisja Rolnictwa Parlamentu Europejskiego przyjęła kompromisowe propozycje w sprawie reformy Wspólnej Polityki Rolnej (WPR). Mimo że WPR to obszar, w którym PE ma jedynie głos doradczy, to jednak prezydencja francuska zdecydowała, że proces legislacyjny nad propozycjami zmian w polityce rolnej będzie przebiegał tak, jakby obowiązywała procedura współdecydowania przewidziana dla tego obszaru w Traktacie z Lizbony.
Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.
R E K L A M A
W listopadzie 2007 r. Komisja Europejska zaproponowała kontynuowanie reform z 2003 r., m.in. oddzielenie płatności bezpośrednich od wielkości produkcji, przyspieszone przechodzenie w płatnościach bezpośrednich na jednolitą stawkę uzależnioną od wielkości obszaru, likwidację małych środków powiązanych z wielkością produkcji.
W odpowiedzi na te propozycje Komisja Rolnictwa PE postuluje mniejsze redukcje wsparcia dla rolników, wzrost o 1 proc. kwot mlecznych, możliwość dodatkowego wsparcia producentów mleka i hodowców, utrzymanie dopłat do produkcji oraz możliwość interwencji na rynkach w trudnej sytuacji.
Zdaniem europosłów za utrzymaniem Wspólnej Polityki Rolnej przemawia fakt, że sektor rolno-spożywczy UE zatrudnia 19 milionów osób, a WPR gwarantuje przestrzeganie surowych norm w zakresie ochrony środowiska w rolnictwie, leśnictwie i powiązanych z nimi dziedzinach.
W ciągu ostatnich piętnastu lat WPR uległa radykalnym zmianom. Reformy zainicjowane w latach 2003/2004 zapoczątkowały etap polegający na wprowadzeniu – w ramach systemu płatności jednolitej – niezwiązanych z produkcją dopłat bezpośrednich oraz na umocnieniu polityki rozwoju obszarów wiejskich, która stanowi jej drugi filar.
T.Sz., PE
Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach