Urodził się 4 lipca 1957 r. we wsi Józefowo w gminie Raczki (woj. podlaskie). Jest synem rolnika. Od 1975 r. mieszka i pracuje w Białymstoku. Żonaty od 24 lat, ma ośmioro dzieci (sześciu synów i dwie córki).

W 1982 r. ukończył Technikum Mechaniczne w Białymstoku (posiada wykształcenie średnie).

W latach 1975 – 1994 pracował w Fabryce Przyrządów i Uchwytów w Białymstoku, najpierw jako robotnik, a od 1983 r. jako mistrz na wydziale doświadczalnym. Był wiceprzewodniczącym (1985 – 1986) i przewodniczącym (1987 – 1988) Rady Pracowniczej w zakładzie. Od 1980 r. działał w NSZZ „Solidarność”. W 1988 r. został współzałożycielem Stowarzyszenia Działaczy Samorządu Pracowniczego, którego celem było pozbawienie partyjnej nomenklatury władzy nad fabrykami.

Od 1995 do 2005 r. był prezesem Zarządu PUHP „Lech” Sp. z o.o. w Białymstoku. Jest też prezesem Klubu Sportowego „Podlasie Białystok”.

W 1989 r. został bezpartyjnym posłem Sejmu X kadencji (z listy Obywatelskiego Komitetu „Solidarność"), uzyskując największą liczbą głosów w swoim okręgu wyborczym. Rok później (1990) był jednym z założycieli Porozumienia Centrum – zasiadał we władzach krajowych partii, objął też funkcję prezesa jej Zarządu Wojewódzkiego w Białymstoku. W 1991 r. został posłem Sejmu I kadencji (z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum).

W Sejmie X (1989 – 1991) i I kadencji (1991 – 1993) pracował w następujących komisjach: Stosunków Gospodarczych z Zagranicą i Gospodarki Morskiej, Systemu Gospodarczego, Przemysłu i Budownictwa oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych.

W 2001 r. współzakładał Prawo i Sprawiedliwość. Obecnie sprawuje funkcję prezesa PiS Regionu Podlaskiego. Od 2002 r. do 2005 r. zasiadał w Sejmiku Województwa Podlaskiego.

25 września 2005 r. został senatorem VI kadencji z okręgu obejmującego województwo podlaskie. W październiku tego samego roku wybrano go na wicemarszałka Senatu (2005 – 2007). W Senacie RP był członkiem Komisji Gospodarki Narodowej.

W wyborach parlamentarnych 21 października 2007 r., jako „jedynka" na białostockiej liście PiS, uzyskał najlepszy wynik w okręgu – 53 651 głosów (10. pozycja na liście gigantów PiS, 26. miejsce w rankingu wszystkich posłów). Na Podlasiu PiS zdobył 7 mandatów poselskich, o 2 więcej niż Platforma Obywatelska.

5 listopada 2007 r. klub parlamentarny PiS zgłosił kandydaturę Krzysztofa Putry na stanowisko Marszałka Sejmu VI kadencji. Putra przegrał rywalizację z Bronisławem Komorowskim z PO (stosunkiem głosów 292:160). Marek Kuchciński (PiS), prezentując sylwetkę swojego partyjnego kolegi, mówił w Sejmie, że „jest on człowiekiem mocnym, o jasnych, wyrazistych i trwałych przekonaniach, poglądach jednoznacznie patriotycznych i prawicowych, (...) człowiekiem zdecydowanym w działaniu, ale też spokojnym, zrównoważonym, otwartym i zdolnym do kompromisu”.

6 listopada 2007 r. Putra został wybrany wicemarszałkiem Sejmu, obok Jarosława Kalinowskiego z PSL, Stefana Niesiołowskiego z PO i Jerzego Szmajdzińskiego z LiD.

— Krzysztofa Putrę znam od wielu lat. Nigdy nie zawiodłem się na nim jako działaczu politycznym i jako koledze — tak o wicemarszałku Sejmu mówił Jarosław Kaczyński, który wielokrotnie podkreślał, że Putra był jednym z tych, którzy przetrwali z nim najcięższe chwile (nie opuścił partii po powstaniu Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów, do którego w 1999 r. odeszło z PC wielu polityków).

Krzysztof Putra należy do grona najbardziej zaufanych współpracowników prezesa PiS, a jego pozycja w partii i medialność znacznie wzrosły podczas ostatniej kadencji parlamentu. 

— Dzisiaj Polska jest innym krajem. Mam nadzieję, że Polska nie zawróci z dobrej drogi, bo hasło „Polska na dobrej drodze" jest bardzo trafne, tylko trzeba wykorzystać wszystkie szanse. Jesteśmy w opozycji, więc będziemy cenzurować każde działanie, (...) nie zawahamy się w żadnej sprawie, żeby przeciwdziałać patologiom, które mogą się pojawić — podkreślał w radiowych „Sygnałach Dnia” poseł PiS po przegranych przez jego partię wyborach.

Atrybut: sumiaste wąsy

Największy medialny rozgłos przyniosła Krzysztofowi Putrze obietnica, że zgoli swoje charakterystyczne sumiaste wąsy, jeśli PiS pokona PO w wyborach samorządowych na Podlasiu. Tak się stało i senator Putra słowa dotrzymał. Wicemarszałek wąsy jednak ponownie zapuścił, bo – jak przyznał – w domu bez nich go nie akceptują. — Wtedy się mnie boją, a ja też się przyzwyczaiłem do tej miotły, którą mam na twarzy — tłumaczył ze śmiechem.

Negatywny bohater?

W lutym 2007 r. tygodnik „Newsweek" opisał nieprawidłowości przy budowie oczyszczalni odcieków – Zakładu Utylizacji Odpadów Komunalnych w Hryniewiczach pod Białymstokiem. W tym kontekście pojawiły się nazwiska polityków PiS: Krzysztofa Jurgiela, byłego prezydenta Białegostoku, oraz Krzysztofa Putry, byłego prezesa spółki „Lech”. Tego ostatniego wskazano jako osobę, która mogła dopuścić się poświadczenia nieprawdy, podpisując 28 września 2001 r. protokół odbioru i przekazania do użytku oczyszczalni.

Raport stwierdza: „Można podejrzewać, że podpisujący mieli pełną świadomość, że oczyszczalnia posiada wady trwałe, niedające się usunąć, a tym samym poświadczyli nieprawdę w dokumencie mającym zasadnicze znaczenie prawne".

Putra był przesłuchiwany w tej sprawie jako świadek przez rzeszowską prokuraturę, która we wrześniu 2007 r. zdecydowała o przedłużeniu śledztwa o cztery miesiące. W październiku Aleksandra Natalli-Świat (PiS) powiedziała w Sejmie, że wiązanie Putry z nieprawidłowościami przy budowie oczyszczalni na Podlasiu jest „faktem medialnym, niemającym potwierdzenia w rzeczywistości i w dokumentach".

Z oświadczenia majątkowego

Krzysztof Putra jest właścicielem domu o pow. 273 m², który pod koniec ubiegłego roku był wart ok. 270 tys. zł. Jeździ Daewoo Nubirą z 1999 r. W 2006 r. osiągnął dochód w wysokości 264 185 zł.

Przydatne linki:
Oficjalna strona Krzysztofa Putry
Strona sejmowa Krzysztofa Putry
Oficjalna strona PiS

Magdalena Stec