U przedsiębiorców podstawa wymiaru składki nie może być niższa niż 60 proc. średniego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału.

Przykładowo: w II kwartale 2006 r. przeciętne wynagrodzenie miesięczne wyniosło 2427,27 zł. Oznacza to, że dla przedsiębiorcy minimalna podstawa wymiaru składek wyniesie 1456,36 zł (w miesiącach IX, X i XI). Dla trzech kolejnych miesięcy przedsiębiorcy do wyliczenia podstawy przyjmować będą przeciętne wynagrodzenie miesięczne z III kwartału — a ponieważ już wiadomo, że jest ono nieco wyższe niż w II kwartale, oznacza to dla właścicieli firm konieczność zapłacenia składek od nieco wyższej podstawy.

Przedsiębiorcy za miesiące IX, X i XI 2006 r. płacą składki w następującej wysokości:

• emerytalna — 19,52% x 1456,36 = 284,28 zł,
• rentowa — 13% x 1456,36 = 189,33 zł,
• chorobowa — 2,45% x 1456,36 = 35,68 zł.

Pracownik zarabiający 2500 zł brutto zapłaci:

• składkę na ubezpieczenie emerytalne: 9,76% x 2500 zł = 244 zł
• składkę na ubezpieczenie rentowe: 6,5% x 2500 zł = 162,50 zł
• składkę na ubezpieczenie chorobowe: 2,45% x 2500 zł = 61,25 zł

Jak wynika z tego wyliczenia, przedsiębiorcy od tej samej podstawy płacą dużo wyższe składki na ubezpieczenie społeczne. Wyliczenie jasno pokazuje, że mylny jest pogląd, iż pracownicy płacą więcej składek niż pracodawcy. Osoby kreujące te wiadomości zapominają, że pracownicy opłacają tylko połowę składek — drugą połowę płacą za nich pracodawcy. A przedsiębiorca opłaca swoją składkę wyłącznie z własnych środków.

Uwaga: w dużo korzystniejszej sytuacji są osoby dopiero rozpoczynające działalność — przez 24 miesiące korzystają ze sporej ulgi — dla nich podstawa wymiaru składki wynosi 30 proc. minimalnego wynagrodzenia. Ale o ulgach dla rozpoczynających działalność napiszę innym razem.

Romuald Gabrysz