Polska jako kraj przez wiele lat niewypłacalny aż do 1995 roku nie miała ratingu i tym samym dostępu do międzynarodowych rynków kapitałowych. Zaciągnięte wcześniej kredyty, nieefektywnie zainwestowane lub przejedzone, objęte były umowami restrukturyzacyjnymi w Klubach Paryskim i Londyńskim. Zdaniem Lewiatana zmiany na lepsze Polska zawdzięcza szokowej terapii, zwanej planem Balcerowicza, która wprowadziła wolnorynkowe reguły gospodarowania, sprawdzone historycznie w wielu krajach świata, i uwolniła potężną energię społeczną.

Konfederacja nie wyklucza, że transformacja gospodarcza w Polsce po roku 1989 mogła przebiegać inaczej, co pozwoliłoby uniknąć niektórych społecznych kosztów przemian. – Jednak wszystko, co osiągnęliśmy w okresie ostatniego 20-lecia, było możliwe nie dzięki sprawiedliwemu dzieleniu biedy, lecz dzięki zaakceptowaniu prawdy, że źródłem rozwoju państw jest zysk przedsiębiorstw i że bez niego nie uda się osiągnąć najszczytniejszych nawet celów społecznych – podkreślają pracodawcy.

Średnioroczna dynamika PKB Polski w okresie 1995-2008 wynosiła 4,7 proc. (kraje starej unijnej Piętnastki rozwijały się w tempie 1,8 proc.). W 1990 r. PKB na głowę mieszkańca Polski stanowił niewiele ponad jedną trzecią średniej ówczesnej Unii Europejskiej, w 2008 r. już 56 proc. W 1995 roku wartość polskiego eksportu na głowę mieszkańca wynosiła nieco poniżej 600 dol., a w ubiegłym roku przekroczyła 4 tys. dol. Udział eksportu w PKB wzrósł w tym okresie z 16,5 do 39,8. W 2007 roku sektor prywatny wytworzył 67,3 proc. polskiego PKB.

– Polskie społeczeństwo ma dziś prawo do satysfakcji. Nigdy wcześniej w naszej historii nie udało się w ciągu 20 lat tak radykalnie zmienić naszego miejsca w świecie, wzmocnić naszego bezpieczeństwa, poziomu zamożności obywateli i jakości życia. Naszej dumy nie powinien przesłaniać ani kryzys, ani fakt, że nie wszystko się w naszej transformacji jednakowo powiodło – podsumowuje Konfederacja.

T.Sz., PKPP Lewiatan