Organizacja pracodawców przekonuje, że w świąteczne dni firmy ponoszą koszty (amortyzacja majątku trwałego, ochrona, ogrzewanie) bez możliwości ich zrekompensowania. Szacuje, że dla przedsiębiorstw niepracujących w ruchu ciągłym koszt dnia wolnego to 760 mln zł. Z kolei w przypadku przedsiębiorstw pracujących w ruchu ciągłym oraz innych, pracujących w święta (transport, komunikacja, rolnictwo i hodowla, praca zmianowa), a także w służbach mundurowych nastąpi zwyżka kosztów działalności w wyniku podwójnego opłacania pracy w święto. To kwota  prawie 150 mln zł. Łączne koszt dnia wolnego dla przedsiębiorstw to około 900 mln zł.

Ponadto – według Lewiatana – dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą wprowadzenie kolejnego dnia świątecznego oznacza obniżenie rocznej sprzedaż dóbr i usług o ponad 4,2 mld zł. Przy tym wielkość ta dotyczy wyłącznie firm, które zatrudniają więcej niż 50 pracowników. W związku ze zmniejszeniem wartości produkcji oraz zysków przedsiębiorstw pracodawcy szacują spadek wpływów budżetowych z podatków CIT i VAT łącznie o około 370 mln zł.

Pracodawcy uważają również, że wprowadzenie zapisu, zgodnie z którym za święta przypadające w sobotę nie należy się dzień wolny, będzie niezgodne z Konstytucją. Przypominają, że w przepisach prawa pracy nie traktuje się soboty jako dnia szczególnego, który jest dniem wolnym od pracy. Zgodnie z Kodeksem pracy czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy. To oznacza, że pracownicy mogą mieć różnie wyznaczone przez pracodawcę dni wolne od pracy. Ustalenie jednoznacznie, że chodzi o sobotę, będzie w praktyce dyskryminować część pracowników. Ponadto, jeśli soboty miałyby być traktowane jak niedziele, które nie powodują obniżenia wymiaru czasu pracy w związku ze świętem, to powinny być uznane za dni ustawowo wolne od pracy, co z kolei wymaga zmiany znacznej części działu szóstego Kodeksu pracy.

Lewiatan przywołuje stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, który w uzasadnieniu do wyroku z 30 czerwca 2009 r. (sygn. akt K 14/07) zaznaczył, że „Kodeks pracy nie gwarantuje pracownikom wolnych sobót, a jedynie przeciętnie 5-dniowy tydzień pracy (art. 129 § 1 Kodeksu pracy)”. Podobnie w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 14 listopada 2001 r. (III ZP 20/01) zaznaczono, że „wprowadzając pięciodniowy tydzień pracy, ustawodawca nie wskazał, który dzień tygodnia (poza niedzielą) ma być dniem wolnym od pracy. W szczególności nie ustanowił reguły, według której praca miałaby być wykonywana przez pięć dni w tygodniu od poniedziałku do piątku”.

Zdaniem Konfederacji, wprowadzenie kolejnego świątecznego dnia oznaczałoby nienegocjacyjne podwyższenie wynagrodzenia o wartość jednej dniówki – ok. 160 zł, bez jakiejkolwiek możliwości rekompensaty tego kosztu przedsiębiorstwom. Pracodawcy już ponoszą koszty kryzysu w większym stopniu niż pracownicy: w latach 2008-2009 zyski firm spadły o 9 proc., a wynagrodzenia wzrosły o 8 proc. - twierdzi Lewiatan.

T.Sz., PKPP Lewiatan