Urodził się 5 czerwca 1954 roku w Warszawie. Ukończył socjologię na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego. Jest żonaty, ma troje dzieci. W rankingu tygodnika „Polityka" dwukrotnie uznano go za najlepszego posła na Sejm.

Tłumaczył powieści szpiegowskie Johna Le Carrégo i Lena Deightona. Jest autorem esejów literackich i książeczki dla dzieci „O śpiochu tłuściochu i psie Sabie". Bajka o śpiochu otrzymała wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie „Wielcy poeci piszcie dla dzieci". 

W latach siedemdziesiątych związał się z opozycją antykomunistyczną, od września 1976 roku działał w Komitecie Obrony Robotników, a od 1977 r. współpracował z redakcją podziemnego pisma „Głos". W 1980 roku wstąpił do NSZZ „Solidarność" oraz organizacji „Wolność-Sprawiedliwość-Niepodległość".

Na początku 1991 roku został szefem Zespołu Analiz w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. Był członkiem Porozumienia Centrum, a od 1992 roku do rozwiązania partii — wiceprezesem PC. Po raz pierwszy wszedł do Sejmu w 1997 roku, z ramienia Porozumienia Centrum.

Był jednym z założycieli Prawa i Sprawiedliwości. W 2001 roku, startując w wyborach parlamentarnych z listy tej partii w okręgu podwarszawskim, otrzymał 17 482 głosów i zdobył mandat poselski. W 2002 roku został przewodniczącym Klubu Parlamentarnego PiS. W kolejnych wyborach parlamentarnych w 2005 roku zdobył 39 929 głosów i po raz trzeci został posłem. 31 października 2005 roku otrzymał stanowisko ministra spraw wewnętrznych i administracji.

7 lutego 2007 roku podał się do dymisji, a premier ją przyjął. Dorn zachował funkcję wicepremiera, a nowym ministrem spraw wewnętrznych i administracji został Janusz Kaczmarek, dotychczasowy szef Prokuratury Krajowej.

26 kwietnia 2007 roku Ludwik Dorn został marszałkiem Sejmu, zastępując na tym stanowisku Marka Jurka. Tego samego dnia został odwołany z funkcji wicepremiera.

Anna Proksa

Przydatne linki:

Oficjalna strona Ludwika Dorna

Strona internetowa PiS

(aktualizacja: 9.05.2007)