Dlatego, z nadzieją, że „Gazeta Podatnika” otwiera się przynajmniej na jednym komputerku w biurze prasowym Pana Prezydenta, ślę kilka (bezpłatnych) wskazówek, które pozwolą z orędzia na orędzie wznieść pozytywne postrzeganie Prezydenta na wyżyny Mu należne.

— wypowiedzi na temat szkodliwości gejowania. Muzyka do wyboru lub naprzemiennie: Elton John, Pet Shop Boys, na dobicie Boy George

— wypowiedzi na temat przesuwania granic i niemieckiego rewizjonizmu: Ich Troje „Keine grenzen”, Rammstein w całości, Karel Gott po niemiecku (mogę pożyczyć płytę), „Bayerische Trio und Kartoffel Suppe” (tylko w Internecie), „Kapitan Kloss”

— wypowiedzi na temat rządu: muzyka z filmu „O jeden most za daleko”, „Czas apokalipsy”, muzyka z bajek Disneya (wiadomo, o kogo chodzi), Krzysztof Komeda z „Rosemary’s baby” Polańskiego

— apolityczne wypowiedzi o ciężkiej pracy opozycji w utrzymywaniu kraju na powierzchni: Beethoven: Symfonia nr 3 op. 55 „Eroica”, ścieżka z filmu „Siedmiu wspaniałych”, pieśni legionowe, Vangelis z filmu o Krzysztofie Kolumbie „1492”

— wypowiedzi o twórczym wkładzie w polski patriotyzm toruńskiej rozgłośni radiowej: poematy muzyczne Piotra Rubika.

To oczywiście tylko kilka tematów, które okraszone stosownym podkładem muzycznym wywrą na słuchaczy wpływ przeradzający się stopniowo w szacunek i sympatię. Utwory można łączyć, tak by fragmenty wypowiedzi powiązały się z muzyką w zniewalający podkład słowno-muzyczny. Na rynku znajdują się proste programy komputerowe miksowania.

Osobiście polecam trudniejszy, ale zwalający z nóg chwyt: w trakcie orędzia Jacek Kurski puszcza muzykę na żywo za pomocą profesjonalnego sprzętu didżejskiego. Kursy prezenterów dyskotekowych odbywają się cyklicznie w kilku polskich miastach, o czym na bieżąco informuje prasa branżowa. Kolejnym etapem poprawy komunikacji ze społeczeństwem, ze szczególnym uwzględnieniem młodego elektoratu, mógłby być tak zwany freestyle, czyli improwizowane rapowanie do podkładu muzycznego. Ale to już pewnie dopiero w kolejnej kadencji.

Paweł Ławicki