Moskwa znalazła się na czele listy już drugi rok z rzędu. Wynajem luksusowego mieszkania z dwoma sypialniami w Moskwie kosztuje 4 tys. dolarów miesięcznie, płyta kompaktowa 25 dolarów, a zagraniczna gazeta ponad 6 dolarów — wylicza Mercer.

Prym wśród najdroższych miast wiedzie Europa. Wysokie miejsca w rankingu to zasługa silnego euro oraz innych walut. Zaraz za Moskwą znajduje się Londyn, który awansował z 5. miejsca głównie dzięki wzrostowi kosztów wynajmu nieruchomości oraz umocnieniu funta wobec dolara. Do najdroższych europejskich metropolii należą także: Kopenhaga, Genewa i Zurych.

Żadne z polskich miast nie znalazło się wśród najdroższej pięćdziesiątki.

Najtańszym ze zbadanych przez Mercera miast jest Asuncion w Paragwaju, które otrzymało ten tytuł już po raz piąty. Do tańszych metropolii należą także stolice: Boliwii, Urugwaju oraz Argentyny.

Tylko dwa z miast w Ameryce Północnej znalazły się w pierwszej pięćdziesiątce rankingu — to Nowy Jork i Los Angeles. Oba miasta w ostatnim czasie potaniały.

Najdroższa metropolie Ameryki Południowej to brazylijskie Sao Paulo i Rio de Janeiro — odpowiednio 62. i 64. pozycja. Australijskie Sydney zajęło dużo wyższe — 21. miejsce, a najdroższy na Bliskim Wschodzie Tel Awiw znalazł się na 17. Najbardziej kosztownym miejscem w Afryce jest stolica Ghany Akra. Zajmuje 76. miejsce.

Na Dalekim Wschodzie potaniały chińskie miasta, a wszystko dzięki niskiej inflacji i stabilnym cenom mieszkań. Podrożały za to Indie i Singapur.

Pierwsza 20 najdroższych miast świata:

1. Moskwa
2. Londyn
3. Seul
4. Tokio
5. Hongkong
6. Kopenhaga
7. Genewa
8. Osaka
9. Zurich
10. Oslo
11. Mediolan
12. St. Petersburg
13. Paryż
14. Singapur
15. Nowy Jork
16. Dublin
17. Tel Awiw
18. Rzym
19. Wiedeń
20. Pekin

***

Ranking został opracowany na podstawie badań 143 miast. Punktem odniesienia był Nowy Jork (100 pkt). Miasta oceniano według 200 czynników, tj. kosztu mieszkań, transportu, jedzenia, ubrań itp. Na te czynniki zwracają uwagę międzynarodowe koncerny, wynagradzając na ich podstawie pracowników oddelegowanych do pracy.

(źródło: Mercer, money.pl)

(M.S.)