Największy odsetek osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym żyje w nowych krajach UE: Bułgarii (42 proc.), Rumunii (41 proc.), na Łotwie, Litwie i Węgrzech. Najniższy odsetek zagrożonych jest w Czechach (14 proc.), Szwecji i Holandii (po 15 proc.), Austrii, Finlandii i Luksemburgu (po 17 proc.).

16 proc. obywateli Unii żyje na granicy ubóstwa. Po transferach socjalnych ich dochód rozporządzalny jest niższy od krajowego progu ubóstwa. Najwięcej takich osób żyje na Łotwie, w Rumunii, Bułgarii i Hiszpanii (21 proc.), najmniej – w Czechach (9 proc.), Holandii (10 proc.), Słowacji, Austrii i Węgrzech (po 12 proc.).
8 proc. ludności nie może zaspokoić swoich podstawowych potrzeb materialnych, nie ma z czego zapłacić rachunków, ogrzać domów, wyjechać choćby na kilka dni na wakacje. W Luksemburgu i Szwecji takich obywateli jest ok. 1 proc., w Bułgarii i Rumunii – ok. 31 proc.

10 proc. obywateli w wieku 0-59 lat żyje w gospodarstwach domowych, w których dorośli członkowie rodziny przepracowali mniej niż 20 proc. całkowitego potencjału pracy (podejmowali wyłącznie prace dorywcze lub przez większą część roku pozostawali bez pracy). Najwyższy odsetek osób żyjących w takich gospodarstwach domowych jest w Wielkiej Brytanii i Belgii (po 13 proc.), najniższy – w Luksemburgu, Czechach i Szwecji (po 6 proc.).
Z danych Eurostatu wynika również, że najbardziej na ryzyko ubóstwa i wykluczenia społecznego narażone są dzieci. W 2010 roku jedną z trzech form ubóstwa było dotkniętych 27 proc. dzieci poniżej 18 roku życia. Najmniej zagrożone ubóstwem są osoby starsze (po 65 roku życia) – ten problem dotyka co piątego seniora.

msol