Gra w koalicję polega na wsadzeniu noża w plecy przeciwnikowi (zwanego w grze koalicjantem) szybciej niż ten zdąży to zrobić. Pojęcie noża jest oczywiście umowne, jak umowna jest umowa koalicyjna, którą podpisuje się na początku gry. Nożem może być sfałszowana mapa terenów do odrolnienia, albo informacja o posiadaniu całej szafy kaset magnetofonowych z kompromitującymi wypowiedziami. Dodatkowe punkty zdobywa się za wyjście z koalicji z jednoczesnym pozostaniem w niej.

Główną zasadą „Koalicji” jest zwalanie winy na przeciwnika, sorry, koalicjanta. Słyszymy, że koalicja jest super tylko Kaczyński musi odejść. Albo: koalicja jest super, Samoobrona jest super, tylko Lepper musi odejść.

Na początku gry określa się cel, do którego koalicja ma dążyć. Chociażby błyskawiczna nowelizacja stu ustaw, budowa stadionów na Euro 2012, ułatwienia dla biznesu. Gra się kończy, kiedy wszyscy już obrazili wszystkich, zaczynają kręcić się w kółko, zjadać własny ogon i zapomnieli w jakim celu zawiązana została koalicja.

Panowie! Gra skończona, proszę odejść od stolika.

Paweł Ławicki