Maciej Łopiński

Urodził się w 1947 r. Skończył filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Jest także absolwentem Francuskiego Instytutu Zarządzania, gdzie studiował zarządzanie finansami.

W 1971 r. Łopiński zapisał się do PZPR, a gdy w grudniu 1981 r. wprowadzony został stan wojenny, wystąpił z partii i zapisał się do „Solidarności". W 1988 r. uczestniczył w strajkach w Stoczni Gdańskiej. W tym samym czasie był członkiem Regionalnej Komisji Koordynacyjnej „Solidarności" w Gdańsku, a w latach 1989 – 1990 był w składzie jawnego Tymczasowego Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność".

W latach 1989 – 1991 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Tygodnika Gdańskiego". W 1991 r. objął stanowisko wiceprezesa spółki Prasa Bałtycka, wówczas wydawcy „Dziennika Bałtyckiego" i „Wieczoru Wybrzeża". W 1997 r. „Dziennik Bałtycki" opublikował głośny artykuł „Wakacje z agentem" o rzekomych kontaktach Aleksandra Kwaśniewskiego z rosyjskim agentem Ałganowem. Kiedy wydawca dziennika przeprosił ówczesnego prezydenta za artykuł, w redakcji doszło do konfliktu i Łopiński odszedł ze spółki.

W 1998 r. został prezesem Agencji Rozwoju Pomorza S.A., a w latach 2002 – 2005 prezesem Grupy Zarządzającej Pomerania S.A.

23 grudnia 2005 r. od prezydenta Lecha Kaczyńskiego otrzymał nominację na sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP odpowiedzialnego za politykę medialną. Funkcję sprawował do 23 lipca 2007 r., gdy został powołany na Szefa Gabinetu Prezydenta RP. Jego następcą został Michał Kamiński.

Od 1996 do 2005 r. uczył dziennikarstwa na studium podyplomowym Uniwersytetu Gdańskiego. Autor kilkuset felietonów, artykułów, esejów, reportaży. Współautor książki „Konspira. Rzecz o podziemnej Solidarności”. Laureat nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich im. Bolesława Prusa.

Michał Kamiński

Urodził się w 1972 r., studiował na Uniwersytecie Warszawskim. Polityk prawicowy, działacz ZChN (1989 – 2001, w latach 1996 – 2000 rzecznik prasowy), Przymierza Prawicy (2001 – 2002) i PiS (od 2002), poseł na Sejm z Łomży, później z Białegostoku w latach 1997 – 2004. Członek Zarządu Głównego Partii Prawo i Sprawiedliwość.

Drukował artykuły w podziemnym periodyku „Młodzież Narodowa". Był dziennikarzem radiowym i prasowym. Dyrektor rozgłośni radiowych w Bydgoszczy i Łomży. Autor wielu artykułów poświęconych problematyce krajowej i zagranicznej. Podczas wyborów prezydenckich w 1995 roku został rzecznikiem prasowym komitetu wyborczego Hanny Gronkiewicz-Waltz. Od 1997 roku poseł na Sejm III i IV kadencji Sejmu z listy ZChN oraz Prawa i Sprawiedliwości. Członek sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Spraw Zagranicznych. W roku 1999 wybrany w ankiecie dziennikarzy najlepszym mówcą parlamentu. Autor książki „Poseł z polską duszą".

W 2004 r. wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego. Pierwszy polski poseł, który przemówił w Parlamencie Europejskim. W przemówieniu złożył hołd polskim ofiarom II wojny światowej i ofiarom stalinowskiego terroru oraz podziękował Janowi Pawłowi II, Ronaldowi Reaganowi i Margaret Thatcher za przyczynienie się do obalenia komunizmu w krajach bloku wschodniego. Pierwszy Polak wybrany na wiceprzewodniczącego frakcji w Parlamencie Eutropejskim. Zna trzy języki obce.

Wiceszef sztabów wyborczych PiS oraz Lecha Kaczyńskiego w kampanii wyborczej 2005 r.

23 lipca 2007 r. od prezydenta Lecha Kaczyńskiego otrzymał nominację na sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP, odpowiedzialnego za politykę medialną. Zastąpił na tym stanowisku Macieja Łopińskiego.

(źródło: Wikipedia)

(M.S.)