Korekta tych zasad ma na celu uporządkowanie funkcjonowania procedury uproszczonej od strony finansowo-księgowej, przy jednoczesnym korzystnym dla przedsiębiorców realnym wydłużeniu terminów płatności — zbliżonych do terminów przewidzianych dla płatności odroczonej.

Podstawowym założeniem nowego systemu jest rezygnacja z dotychczasowej praktyki, polegającej na uznawaniu wpisu do rejestru, prowadzonego przez osobę korzystającą z procedury uproszczonej, za czynność równoznaczną z zaksięgowaniem kwoty należności celnych i podatków w ewidencji finansowo-księgowej administracji celnej, a także pośrednio — za początek biegu terminu płatności tych należności.

Zgodnie z nowymi zasadami za zaksięgowanie kwoty należności będzie uważać się formalne potwierdzenie przez organ celny przyjęcia deklaracji zgłaszającego co do kwoty należności, z jednoczesnym zarejestrowaniem jej przez organ celny w systemie finansowo-księgowym. W procedurze uproszczonej zaksięgowanie następować więc będzie dopiero po złożeniu zgłoszenia uzupełniającego.

Zwolnienie towaru do procedury celnej, następujące w chwili dokonania wpisu do rejestru, inaczej niż dotychczas, nie będzie równoznaczne z powiadomieniem dłużnika o kwocie tych należności. Powiadomienie dłużnika następować będzie dopiero w dacie złożenia przez niego na dokumencie zgłoszenia uzupełniającego podpisu pod oświadczeniem, że został on powiadomiony o kwocie długu celnego. Uiszczenie należności celnych winno nastąpić wówczas w terminie 10 dni od tak rozumianego powiadomienia o kwocie długu celnego, niezależnie od tego, którego dnia powiadomienie to nastąpi w konkretnym przypadku.

Jednakże  przy okresie rozliczeniowym ustalonym na miesiąc kalendarzowy dłużnik nie będzie mógł uzyskać terminu płatności przekraczającego 16. dzień następujący po upływie tak ustalonego okresu rozliczeniowego.

Opisany wyżej tryb postępowania opiera się na regulacji zawartej w art. 218 ust. 1 akapit 2. WKC, która od dnia 18 czerwca 2007 r. ma mieć zastosowanie w każdym przypadku korzystania z procedury uproszczonej w formie wpisu do rejestru, bez jednoczesnego odroczenia terminu płatności.

Tryb całościowego księgowania, o którym mowa w art. 218 ust. 1 akapit 2. WKC, rozumiany będzie wyłącznie jako uprawnienie, a nie obowiązek. Jednorazowe zbiorcze księgowanie dokonywane dopiero na koniec miesięcznego okresu rozliczeniowego (do piątego dnia po jego upływie) będzie traktowane każdorazowo jako uprawnienie organu celnego, z którego będzie on mógł, ale nie będzie musiał, skorzystać w danym okresie

rozliczeniowym. Jeżeli bowiem organ celny będzie posiadał uprawnienie do zaksięgowania należności w tak wydłużonym terminie, to tym bardziej będzie miał prawo do wcześniejszego zaksięgowania (i poboru) części już powstałych należności.

To uprawnienie organu celnego będzie przekładało się na zakres uprawnień osoby korzystającej z procedury uproszczonej — wobec tego, że przyznane zostanie jej prawo złożenia zgłoszenia uzupełniającego najpóźniej

do trzeciego dnia po upływie okresu rozliczeniowego, to tym bardziej nie będzie przeciwwskazań do wcześniejszego składania przez nią zgłoszenia uzupełniającego, w częściach dla każdorazowo krótszych okresów, bez dodatkowej zgody organu celnego. Korzystający z uproszczeń będzie mógł zatem składać dokumenty SAD (składające się na zgłoszenie uzupełniające), w zależności od jego potrzeb, już w trakcie trwania okresu rozliczeniowego lub zbiorczo do trzeciego dnia po upływie tego okresu.

Uprawnienie do składania przez przedsiębiorcę zgłoszeń uzupełniających systematycznie w trakcie okresu rozliczeniowego i uiszczanie zaksięgowanych na ich podstawie należności umożliwi mu sukcesywne zwalnianie odpowiednich kwot złożonego pierwotnie zabezpieczenia generalnego. Zabezpieczenie to będzie mogło wówczas zostać złożone w znacznie niższej wysokości.

Uniknięcie konieczności złożenia zabezpieczenia generalnego w znacznej wysokości będzie możliwe również poprzez przerachowywanie, po całościowym zaksięgowaniu, a przed upływem terminu płatności, kwot wpłat gotówkowych dokonywanych przez przedsiębiorcę, również w zależności od jego potrzeb, jeszcze w trakcie okresu rozliczeniowego, tytułem zabezpieczenia należności podlegających takiemu zabezpieczeniu w związku ze zwolnieniem towarów objętych danym wpisem do rejestru.

Zastosowanie takiego rozwiązania umożliwi dłużnikowi złożenie i utrzymywanie pierwotnie złożonego zabezpieczenia generalnego w znacznie niższej wysokości, niż gdyby w okresie rozliczeniowym nie dokonywał zwiększania salda zabezpieczenia generalnego o okresowe zabezpieczenia gotówkowe.

Wpłaty te będą gromadzone na rachunku sum depozytowych izby celnej. Ostateczne rozliczenie salda takiego zabezpieczenia następowało będzie po złożeniu zgłoszenia uzupełniającego z ustaloną w nim kwotą podlegającą całościowemu zaksięgowaniu — przy czym kwota ta musiałaby być niższa bądź równa sumie wysokości zabezpieczenia generalnego i dokonanych w okresie rozliczeniowym okresowych wpłat gotówkowych tytułem zabezpieczenia, a w terminie płatności tej kwoty dłużnik dokonałby wpłaty (już na konto dochodów budżetowych izby celnej) różnicy między tą kwotą a sumą wszystkich zabezpieczeń gotówkowych wpłaconych na rachunek sum depozytowych.

Swoiste „wydłużenie” terminu płatności, w związku z całościowym zaksięgowaniem kwoty należności celnych, dotyczy, na mocy art. 33 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 21 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, również podatków z tytułu importu towarów. Termin ten bowiem od strony formalnej nie ulega zmianie i pozostaje terminem 10-dniowym, a jego faktyczne przesunięcie w czasie wynika wyłącznie z przyjęcia za początek jego biegu innego zdarzenia.

Powyższe nie ma zastosowania do podatku od towarów i usług w imporcie towarów, w przypadku gdy osoba zainteresowana korzysta z możliwości przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 października 2005 r. w sprawie terminu zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów (Dz.U. nr 218, poz. 1842).

Wprowadzenie w życie ww. trybu postępowania wymaga dokonania przez organy celne zmian w pozwoleniach na stosowanie procedury uproszczonej. W związku z faktem, że nie jest możliwe wprowadzenie w systemie ZEFIR i OSOZ obsługi równoległej w okresie przejściowym, tj. obsługi procedury uproszczonej według starych i nowych zasad równocześnie — niezbędne zmiany we wszystkich pozwoleniach na stosowanie procedury

uproszczonej winny wejść w życie 18 czerwca 2007 r.

Szczegółowe informacje na temat nowych zasad

***

Stosowanie procedury uproszczonej pozwala na upraszczanie czynności niezbędnych do objęcia towarów procedurą celną poprzez:

• przedstawienie zgłoszenia niekompletnego,

• złożenie dokumentów handlowych lub administracyjnych wraz z wnioskiem o objęcie towarów procedurą celną,

• wpisanie towarów do rejestru prowadzonego przez osobę posiadającą pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej (bez dostarczenia towarów do urzędu celnego).

Wykaz towarów, które nie mogą być obejmowane procedurą celną z zastosowaniem procedury uproszczonej, określają przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie rodzajów towarów, których objęcie procedurą celną z zastosowaniem procedury uproszczonej zależy od spełnienia dodatkowych warunków, oraz towarów wyłączonych spod tej procedury (Dz.U. nr 97, poz. 972).

Powyższe rozporządzenie zostało zmienione Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 września 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie rodzajów towarów, których objęcie procedurą celną z zastosowaniem procedury uproszczonej zależy od spełnienia dodatkowych warunków, oraz towarów wyłączonych spod tej procedury (Dz.U. nr 219, poz. 2221) oraz Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2005 r. (Dz.U. nr 78, poz. 687).

(źródło: MF)

(A.P.)