25 lutego 2010 r.
Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie rozpoznawał wniosek grupy posłów dotyczący zasad naliczania wysokości emerytur funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa PRL. TK uznał, że regulacja obniżająca emerytury członkom Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego, w zakresie, w jakim przewiduje, że emerytury te wynoszą 0,7 proc. podstawy wymiaru za każdy rok służby w Wojsku Polskim od 8 maja 1945 r. do 11 grudnia 1981 r., jest niezgodna z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa. Pozostałe kwestionowane przepisy nie naruszają konstytucji.
Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.
R E K L A M A
Trybunał Konstytucyjny zbadał zgodność z ustawą zasadniczą nowelizacji ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin z dnia 23 stycznia 2009 r.
Ustawodawca – na mocy wprowadzonej nowelizacji – obniżył podstawę wymiaru emerytur do 0,7 proc. członkom Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON) oraz funkcjonariuszom organów bezpieczeństwa Polski Ludowej. Trybunał Konstytucyjny uznał, że ustawa jest wyrazem jednoznacznie negatywnej oceny przez prawodawcę reżimu komunistycznego. Rola Wojskowej Rady oraz organów bezpieczeństwa Polski Ludowej w najnowszej historii Polski uzasadnia wniosek, że uprzywilejowane warunki uzyskania praw emerytalnych przez adresatów ustawy zostały nabyte niesłusznie.
Jednocześnie Trybunał orzekł, iż obniżenie przez ustawodawcę emerytur członkom WRON za cały okres służby przed 12 grudnia 1981 r. było arbitralne. Przyjęte w tym zakresie kryterium różnicowania członków Wojskowej Rady z pozostałymi żołnierzami zawodowymi nie pozostaje bowiem w racjonalnym związku z celem i treścią kwestionowanej regulacji. Z tego względu Trybunał Konstytucyjny orzekł, że regulacja obniżająca emerytury członkom Wojskowej Rady, w zakresie, w jakim przewiduje, że emerytury te wynoszą 0,7 proc. podstawy wymiaru za każdy rok służby w Wojsku Polskim po 8 maja 1945 r. do 11 grudnia 1981 r., jest niezgodna z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa.
Konsekwencją uznania przez Trybunał za niekonstytucyjną regulację obniżającą emeryturę członkom Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego w zakresie, w jakim przewiduje, że ma zastosowanie przelicznik 0,7 proc. za każdy rok służby w Wojsku Polskim przed powołaniem Wojskowej Rady jest to, że przy ponownym przeliczeniu tych emerytur będą miały zastosowanie przepisy obowiązujące dotychczas. Oznacza to utrzymanie za okres od 8 maja 1945 r. do 11 grudnia 1981 r. przelicznika 2,6 proc. za każdy rok służby w Wojsku Polskim oraz utrzymanie wprowadzonego ustawą z 23 stycznia 2009 r. przelicznika 0,7 proc. za każdy rok tej służby od 12 grudnia 1981 r.
Z informacji, jakie Trybunał Konstytucyjny otrzymał od dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych MON oraz dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA wynika, że po zastosowaniu kwestionowanej ustawy przeciętna emerytura członka WRON w lutym 2010 r. wynosi miesięcznie 6 028,80 zł, a w grupie funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa PRL - 2 558,82 zł. W powszechnym systemie emerytalnym przeciętna emerytura wynosi zaś 1 618,70 zł.
T.Sz., TK
Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach