Piątek, 24 X 2014 r.
Nr 159/2014 (1776)
indeks alfabetyczny |
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  V  Z  Ź  Ż 
wydanie z wybranego dnia | najczęściej czytane | najlepiej oceniane | zmień rozmiar czcionki | terminy i wydarzenia | kanał RSS
 


23 sierpnia 2007 r.

Obowiązki płatnika składek i ubezpieczonego

Zarówno płatnik składek na ubezpieczenia społeczne, jak i osoba podlegająca ubezpieczeniom, mają określone obowiązki wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Warto o nich pamiętać, bo niedopełnienie któregokolwiek z nich grozi nie tylko sankcjami prawnymi, ale i finansowymi. Warto też znać swoje prawa, aby właściwie dochodzić ich w ewentualnych sporach ze skostniałą machiną, jaką wciąż jeszcze pozostaje ZUS.

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

PŁATNICY SKŁADEK

Kto jest płatnikiem składek w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych?

Płatnik składek to m.in.:

  • pracodawca — w stosunku do zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i poborowych odbywających służbę zastępczą,
  • powiatowy urząd pracy — w stosunku do osób pobierających zasiłek dla bezrobotnych, świadczenie integracyjne lub stypendium,
  • ośrodek pomocy społecznej — w stosunku do osób pobierających zasiłki stałe lub gwarantowane zasiłki z pomocy społecznej,
  • wójt, burmistrz lub prezydent miasta — w stosunku do osób otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne,
  • jednostka wypłacająca świadczenia socjalne, zasiłki socjalne oraz wynagrodzenia przysługujące w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie — dla osób uprawnionych,
  • podmiot, na którego rzecz wykonywana jest odpłatnie praca w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania — w stosunku do osób, które ją wykonują,
  • ubezpieczony zobowiązany do opłacenia składek na własne ubezpieczenia społeczne,
  • Kancelaria Sejmu — w stosunku do posłów i posłów do Parlamentu Europejskiego oraz Kancelaria Senatu — wobec senatorów,
  • duchowny niebędący członkiem zakonu albo przełożony domu zakonnego lub klasztoru w stosunku do członków swych zakonów lub, za zgodą ZUS, inna zwierzchnia instytucja diecezjalna lub zakonna — w stosunku do duchownych objętych tą zgodą,
  • jednostka organizacyjna podległa ministrowi obrony narodowej — w stosunku do żołnierzy niezawodowych pełniących służbę czynną,
  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych — w stosunku do osób podlegających ubezpieczeniom społecznym z tytułu pobierania zasiłku macierzyńskiego,
  • podmiot wypłacający stypendium sportowe — dla osób uprawnionych,
  • minister finansów oraz dyrektor izby celnej — w stosunku do funkcjonariuszy celnych,
  • Krajowa Szkota Administracji Publicznej — w stosunku do słuchaczy pobierających stypendium,
  • osoba prowadząca pozarolniczą działalność — w stosunku do osób współpracujących przy prowadzeniu tej działalności,
  • jednostka obsługi ekonomiczno-administracyjnej utworzona przez jednostkę samorządu terytorialnego — jeżeli rozlicza i opłaca składki za ubezpieczonych wykonujących pracę w podlegających jej szkołach, przedszkolach i innych jednostkach organizacyjnych systemu oświaty,
  • inne niż powiatowe urzędy pracy podmioty kierujące (np. Ochotnicze Hufce Pracy, agencje zatrudnienia, instytucje szkoleniowe, jednostki naukowe, związki zawodowe, organizacje pracodawców itp.) — w stosunku do osób pobierających stypendium w okresie stażu lub przygotowania zawodowego.


Szczegółowy wykaz płatników składek znajdziemy w art. 4 pkt. 2 ww. ustawy.


Obowiązki płatników składek

Do podstawowych obowiązków płatników składek należy: ustalenie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, wyliczanie prawidłowych kwot składek za każdy miesiąc oraz terminowe ich opłacanie.

Przyjrzyjmy się szczegółowym zadaniom.

1) Zgłoszenie do ubezpieczenia

Płatnicy składek są zobowiązani dokonać zgłoszenia w ZUS osób podlegających ubezpieczeniom społecznym w terminie 7 dni od daty zatrudnienia pierwszego pracownika lub powstania stosunku prawnego uzasadniającego objęcie ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi pierwszej osoby.

Osoby, które opłacają składki wyłącznie na własne ubezpieczenie albo na ubezpieczenie osób z nimi współpracujących, dokonują zgłoszenia w ZUS w terminie 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczeń emerytalnego i rentowych.

Osoby podlegające dobrowolnie ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, a także duchowni oraz osoby kontynuujące ubezpieczenia emerytalne i rentowe, wyłącznie zobowiązane do opłacania składek na własne ubezpieczenia, dokonują zgłoszenia płatnika składek łącznie ze zgłoszeniem do ubezpieczeń społecznych. Oznacza to, że zgłoszenie następuje poprzez złożenie formularza ZUS ZUA.

Zgłoszenia płatnika składek dokonuje się we wskazanej przez ZUS jednostce terytorialnej Zakładu w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z aktualnego programu informatycznego udostępnionego przez Zakład.

Wraz ze zgłoszeniem płatnik składek zobowiązany jest przekazać do ZUS kopie decyzji urzędu skarbowego o nadaniu numeru NIP i zaświadczenia urzędu statystycznego o nadaniu aktualnego numeru REGON.

Podmioty zagraniczne, które nie posiadają w Polsce siedziby ani przedstawicielstwa, dokonują zgłoszenia na zasadach ogólnych w I Oddziale ZUS w Warszawie.

Zgłoszenie płatnika składek — osoby fizycznej zawiera:

  • numer NUSP (numer ubezpieczenia społecznego płatnika nadawany przez ZUS w drodze decyzji) lub do czasu uzyskania tego numeru numery NIP i REGON, a jeżeli płatnikowi nie nadano obu tych numerów lub jednego z nich — numer PESEL lub serię i numer dowodu osobistego albo paszportu,
  • nazwisko, imię pierwsze i drugie,
  • datę i miejsce urodzenia,
  • obywatelstwo,
  • rodzaj i numer uprawnienia, na podstawie którego prowadzona jest pozarolnicza działalność,
  • nazwę organu wydającego uprawnienie oraz datę jego wydania,
  • nazwę skróconą firmy, pod którą prowadzona jest pozarolnicza działalność,
  • datę powstania obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne,
  • wykaz rachunków bankowych,
  • adres siedziby,
  • adres zamieszkania, jeżeli jest inny niż adres siedziby,
  • adres do korespondencji,
  • adres prowadzenia działalności.


Zgłoszenie płatnika składek — osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej zawiera:

  • numer NUSP (numer ubezpieczenia społecznego płatnika nadany przez ZUS w drodze decyzji) lub do czasu uzyskania tego numeru numery NIP i REGON,
  • nazwę skróconą płatnika,
  • nazwę zgodną z aktem prawnym konstytuującym płatnika,
  • nazwę organu założycielskiego płatnika,
  • występowanie obowiązku wpisu do rejestru lub ewidencji,
  • nazwę organu rejestrowego lub ewidencyjnego,
  • datę i numer wpisu do rejestru lub ewidencji,
  • datę powstania obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne,
  • wykaz rachunków bankowych,
  • adres siedziby,
  • adres do korespondencji,
  • adres prowadzenia działalności.


Na podstawie dokonanego zgłoszenia ZUS zakłada płatnikowi składek konto oznaczone numerem identyfikacji podatkowej NIP nadanym przez urząd skarbowy.

2) Zawiadomienie o zmianach w zgłoszeniu

O wszelkich zmianach, jakie nastąpiły w zgłoszeniu, płatnik składek jest zobowiązany zawiadomić właściwą jednostkę terytorialną ZUS w terminie 14 dni od:

  • zaistnienia zmian,
  • stwierdzenia nieprawidłowości we własnym zakresie,
  • otrzymania zawiadomienia o stwierdzeniu nieprawidłowości przez ZUS.


O zmianach dotyczących numerów NIP i REGON, nazwy skróconej płatnika, a w odniesieniu do płatników będących osobami fizycznymi także nazwiska, pierwszego imienia i daty urodzenia, płatnik zawiadamia w obowiązujących terminach w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z aktualnego programu informatycznego udostępnionego przez Zakład. Do zgłoszenia o powyższych zmianach płatnik zobowiązany jest dołączyć kopie decyzji urzędu skarbowego o nadaniu numeru NIP i zaświadczenie urzędu statystycznego o nadaniu aktualnego numeru REGON.

Jeżeli zgłoszenia płatnika składek — osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej nie zidentyfikują się w systemie informatycznym, ZUS zażąda od płatnika ponownego złożenia dokumentów.

Zakład może sporządzić z urzędu zgłoszenie płatnika składek oraz dokumenty korygujące ten dokument, jak również może korygować z urzędu błędy stwierdzone w tych dokumentach.

Ponadto ZUS może z urzędu wprowadzać i korygować dane bezpośrednio na kontach ubezpieczonych i płatników składek, informując ich o tym.

3) Obliczanie, potrącanie, rozliczanie i opłacanie składek

Zgodnie z art. 46 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych płatnik składek jest zobligowany obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy.

W terminie:

  • do 5. dnia następnego miesiąca — dla jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych,
  • do 10. dnia następnego miesiąca — dla osób fizycznych opłacających składkę wyłącznie za siebie,
  • do 15. dnia następnego miesiąca — dla pozostałych podmiotów,

płatnik składek przesyła bezpośrednio do jednostki ZUS deklarację rozliczeniową, imienne raporty miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc.

Jeżeli pracodawca zatrudnia więcej niż 5 osób, zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych, imienne raporty miesięczne, deklaracje rozliczeniowe, inne dokumenty niezbędne do prowadzenia kont płatników składek i kont ubezpieczonych oraz korekty tych dokumentów zobowiązany jest przekazywać poprzez transmisję danych w formie dokumentu elektronicznego z oprogramowania. Dokumenty elektroniczne opatruje się bezpiecznym podpisem elektronicznym osoby odpowiedzialnej za przekazanie tych dokumentów.

W przypadku pracodawców rozliczających składki nie więcej niż za 5 osób, możliwe jest przekazywanie ww. dokumentów albo w formie pisemnej (papierowej) według ustalonego wzoru, albo w formie wydruku z oprogramowania.

W deklaracji rozliczeniowej płatnik składek rozlicza składki oraz zasiłki, a także zasiłki rodzinne i pielęgnacyjne podlegające rozliczeniu na poczet składek. Zastrzeżenie: nie podlegają rozliczeniu w deklaracji rozliczeniowej zasiłki wypłacone przez płatnika bezpodstawnie.

Deklaracja rozliczeniowa zawiera:

  • dane identyfikacyjne płatnika składek,
  • informacje o liczbie ubezpieczonych,
  • informacje o uprawnieniu płatnika składek do wypłaty zasiłków,
  • zestawienie należnych składek na poszczególne rodzaje ubezpieczeń społecznych, z uwzględnieniem podziału na składki finansowane przez ubezpieczonego i przez płatnika oraz budżet państwa i Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
  • kwoty wypłaconych zasiłków oraz zasiłków finansowanych z budżetu państwa, podlegających rozliczeniu w ciężar składek na ubezpieczenia społeczne oraz kwoty wynagrodzeń z tytułu niezdolności do pracy,
  • kwoty przysługujących płatnikowi wynagrodzeń,
  • zestawienie należnych składek na:
    • ubezpieczenie zdrowotne, uwzględniając podział na podmioty, które finansują składki,
    • Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,
  • zestawienie zbiorcze i wynikowe należnych składek i składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz kwot do zapłaty,
  • dla osób, które w całości opłacają składki na ubezpieczenia z własnych środków — tytuł ubezpieczenia, podstawę wymiaru i ewentualne pomniejszenia,
  • oświadczenie płatnika składek, że dane zawarte w deklaracji są zgodne ze stanem faktycznym, potwierdzone podpisem płatnika, osoby przez niego upoważnionej lub podpisem elektronicznym.


Imienny raport miesięczny (RMUA) zawiera informacje dotyczące płatnika składek określone w zgłoszeniu (patrz wyżej), miesiąc i rok, których raport dotyczy, oraz:

  • numery identyfikacyjne ubezpieczonego, a także:
    • w przypadku ubezpieczonych — numery PESEL i NIP, a w razie gdy ubezpieczonemu nie nadano tych numerów lub jednego z nich — serię i numer dowodu osobistego lub paszportu,
    • w przypadku płatników składek — numery NIP i REGON, a jeżeli płatnikowi składek nie nadano tych numerów lub jednego z nich — numer PESEL lub serię i numer dowodu osobistego albo paszportu,
  • nazwisko i imię,
  • wymiar czasu pracy,
  • zestawienie należnych składek na ubezpieczenia społeczne w podziale na ubezpieczenie: emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, zawierające dane o:
    • tytule ubezpieczenia,
    • podstawie wymiaru składek,
    • kwocie składki w podziale na należną od ubezpieczonego i płatnika składek oraz z innych źródeł finansowania,
    • kwocie obniżenia podstawy wymiaru składek, wynikającego z Ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 60, poz. 623 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 141, poz. 1178),
  • podstawę wymiaru i kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, z uwzględnieniem podziału na podmioty, które finansują składki,
  • rodzaje i okresy przerw w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne,
  • informacje o wypłaconych zasiłkach oraz wynagrodzeniach z tytułu niezdolności do pracy oraz o zasiłkach finansowanych z budżetu państwa,
  • ewentualną informację o złożeniu przez ubezpieczonego zawiadomienia o przekroczeniu rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe,
  • oświadczenie płatnika składek, że dane zawarte w raporcie są zgodne ze stanem faktycznym, potwierdzone podpisem płatnika składek lub osoby przez niego upoważnionej,
  • datę sporządzenia raportu, podpis płatnika lub osoby upoważnionej.


W przypadku stwierdzenia przez płatnika składek lub przez ZUS nieprawidłowości w imiennym raporcie miesięcznym płatnik ma obowiązek złożyć, w terminie 7 dni, raport korygujący w formie nowego dokumentu zawierającego prawidłowe informacje. Nie koryguje się danych, gdy różnica w podstawie wymiaru składek wynosi nie więcej niż 2,20 zł (z zastrzeżeniem, że przepisu nie stosuje się, jeśli podstawę wymiaru składek stanowi zadeklarowana kwota).

Płatnik składek, który opłaca składki wyłącznie za siebie, przysyła jedynie deklarację rozliczeniową.

Składki opłaca się na wskazane przez ZUS rachunki bankowe odrębnymi wpłatami, w podziale na:

  • ubezpieczenia społeczne,
  • ubezpieczenie zdrowotne,
  • Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.


4) Wyrejestrowanie z ubezpieczeń

Płatnik składek, który zakończył prowadzoną działalność, ma obowiązek zgłoszenia wyrejestrowania w terminie 14 dni od dnia wygaśnięcia tytułu do ubezpieczeń.


„Ulgi” dla płatnika składek

Płatnik, który ma trudności z opłaceniem składek, może wystąpić do jednostki ZUS z wnioskiem o rozłożenie należności na raty i odroczenie terminu płatności.

Umorzenie ma miejsce w przypadku całkowitej nieściągalności składek (np. gdy stwierdzi ją urząd skarbowy lub w momencie śmierci dłużnika).


UBEZPIECZENI

Kto jest ubezpieczonym w myśl ustawy?

Ubezpieczony to osoba fizyczna podlegająca chociaż jednemu z ubezpieczeń społecznych. Ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym obowiązkowo podlegają:

  • pracownicy, z wyłączeniem prokuratorów,
  • osoby wykonujące pracę nakładczą,
  • członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych,
  • osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług (z wyłączeniem uczniów gimnazjów, szkół ponadgimnazjalnych, szkół ponadpodstawowych lub studentów, do ukończenia 26 lat),
  • osoby prowadzące pozarolniczą działalność oraz osoby z nimi współpracujące,
  • posłowie i senatorowie pobierający uposażenie,
  • osoby pobierające stypendium sportowe,
  • pobierający stypendium słuchacze Krajowej Szkoły Administracji Publicznej,
  • osoby wykonujące odpłatnie pracę, na podstawie skierowania do pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania,
  • osoby pobierające zasiłek dla bezrobotnych oraz absolwenci pobierający stypendium w okresie odbywania szkolenia lub stażu, na które zostali skierowani przez powiatowy urząd pracy,
  • duchowni,
  • żołnierze niezawodowi pełniący czynną służbę,
  • osoby odbywające zastępcze formy służby wojskowej,
  • funkcjonariusze Służby Celnej,
  • osoby przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierające zasiłek macierzyński,
  • osoby pobierające świadczenia socjalne wypłacane w okresie urlopu oraz osoby pobierające zasiłek socjalny wypłacany na czas przekwalifikowania zawodowego i poszukiwania nowego zatrudnienia.


Prawo do dobrowolnego objęcia ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi przysługuje:

  • małżonkom pracowników skierowanych do pracy w przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, w stałych przedstawicielstwach przy ONZ i w innych misjach specjalnych za granicą, w instytutach, ośrodkach informacji i kultury za granicą,
  • osobom, które z powodu sprawowania opieki nad członkiem rodziny spełniającym warunki do przyznania zasiłku pielęgnacyjnego nie podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym między innymi z tytułu zatrudnienia,
  • obywatelom polskim wykonującym pracę za granicą w podmiotach zagranicznych oraz obywatelom polskim wykonującym pracę w podmiotach zagranicznych w Polsce, jeżeli podmioty te nie posiadają tu swojej siedziby ani przedstawicielstwa,
  • studentom oraz uczestnikom studiów doktoranckich, jeżeli nie podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innego tytułu,
  • alumnom seminariów duchownych, nowicjuszom, postulantom i juniorystom do ukończenia 25. roku życia.



Obowiązki ubezpieczonych

Ubezpieczeni mają obowiązek finansowania z własnych środków połowy składki na ubezpieczenie społeczne (drugą połowę opłaca płatnik składki, czyli pracodawca).

Zadaniem niektórych grup ubezpieczonych jest obliczanie wysokości składek i ich opłacanie w całości. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku:

  • osób prowadzących pozarolniczą działalność,
  • osób, którym przysługuje prawo do dobrowolnego objęcia ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi,
  • osób, które są uprawnione do dobrowolnego kontynuowania ubezpieczenia.


W niektórych przypadkach ubezpieczeni są zobligowani samodzielnie zgłosić się do ubezpieczeń społecznych. Dotyczy to osób prowadzących pozarolniczą działalność oraz osób z nimi współpracujących, a także duchownych (z wyjątkiem członków zakonów lub klasztorów). Obowiązek osobistego zgłoszenia obejmuje również osoby, które przystępują do ubezpieczeń społecznych na zasadach dobrowolności.

W celu ustalenia prawa do świadczeń oraz ich wysokości ubezpieczeni zobowiązani są do:

  • przedstawiania stanów faktycznych mających wpływ na prawo lub wysokość świadczeń,
  • informowania o wszelkich zmianach mających wpływ na świadczenie,
  • przedkładania na żądanie środków dowodowych,
  • osobistego stawiennictwa, jeżeli okoliczności sprawy tego wymagają,
  • poddania się badaniom lekarskim, a także leczeniu lub rehabilitacji, jeżeli oczekuje się, że leczenie lub rehabilitacja przywróci zdolność do pracy lub spowoduje, że zdolność do pracy zostanie zachowana.


Jeżeli ubezpieczony utrudnia możliwość wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, ZUS może, w drodze decyzji, wstrzymać wypłatę świadczenia lub zawiesić postępowanie do chwili podjęcia współpracy.

Ubezpieczony, który pobrał nienależne mu świadczenie z ubezpieczeń społecznych (np. wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczenia lub przyznane na podstawie nieprawdziwych zeznań bądź fałszywych dokumentów), ma obowiązek je zwrócić, wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego.

Kwoty nienależnie pobranych świadczeń oraz kwoty odsetek i kosztów upomnienia podlegają potrąceniu z wypłacanych świadczeń, a jeżeli prawo do świadczeń nie istnieje — ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Jeżeli osoba pobierająca świadczenia zawiadomiła ZUS o zajściu okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty, a mimo to świadczenia były nadal wypłacane, kwoty nienależnie pobranych świadczeń podlegają zwrotowi bez odsetek za zwłokę.

W przypadku gdy kwota nienależnie pobranych świadczeń nie przewyższa kosztów upomnienia lub zachodzą szczególnie uzasadnione okoliczności, ZUS może:

  • odstąpić od żądania zwrotu należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w całości lub w części,
  • odroczyć termin ich płatności albo
  • rozłożyć je na raty.


Rozłożenie kosztów na raty albo odroczenie terminu ich płatności następuje w formie umowy ubezpieczonego z Zakładem.

Po upływie 10 lat należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń ulegają przedawnieniu.


Co zrobić, gdy ZUS opóźnia się w wypłatach względem ubezpieczonego?

Jeżeli Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia w terminach przewidzianych w przepisach, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych określonych przepisami prawa cywilnego.

Odsetki wypłaca się z urzędu łącznie z wypłatą opóźnionego świadczenia lub:

  • nie później niż łącznie z wypłatą świadczenia w następnym terminie jego płatności, gdy dotyczą świadczenia okresowego,
  • niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 30 dni, gdy dotyczą świadczenia jednorazowego.


Szczegółowe zasady wypłacania odsetek za opóźnienie określa rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej (patrz: podstawa prawna). Okres opóźnienia jest liczony w zależności od rodzaju i charakteru świadczenia oraz sposobu jego wypłaty.

Określone w rozporządzeniu wytyczne stosuje się również do obliczania i wypłacania odsetek za opóźnienie w wypłaceniu przez ZUS świadczeń zleconych mu do wypłaty na mocy odrębnych przepisów lub umów międzynarodowych.

Jeżeli opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które ZUS nie ponosi odpowiedzialności, to Zakład — mimo że nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia w terminach — nie będzie zobowiązany do wypłaty odsetek.


PODSTAWA PRAWNA

1) Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.);
2) Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 lutego 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad wypłacania odsetek za opóźnienie w ustaleniu lub wypłacie świadczeń z ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1999 r. Nr 12, poz. 104).

***

W tekście wykorzystano materiały ze strony www.zus.pl.

Magdalena Stec




Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach