Obciążenie podatkowe dochodów jednej osoby otrzymującej przeciętne wynagrodzenie spadło w ubiegłym roku w Polsce o 3,2 punktu procentowego do poziomu 39,7 proc. W Turcji w 2008 r. poziom obciążeń osiągnął taki sam poziom (39,7 proc.) po redukcji klina podatkowego o 3 punkty procentowe. Dla małżeństw z dwojgiem dzieci utrzymujących się z pojedynczej pensji na poziomie średniej krajowej obciążenia podatkowe zmniejszyły się nie tylko w Polsce i Turcji, ale również w Szwajcarii (o 1,9 pkt. proc. do 16,7 proc.), natomiast w Irlandii wzrósł o 3,4 punktu do 5,5 proc.

Raport „Opodatkowanie płac” porównuje, jaką część pracowniczych zarobków zabierają rządy w krajach OECD w formie podatków, obliczając wysokość tzw. klina podatkowego, czyli różnicę między kosztami pracy dla pracodawcy i wysokością pensji netto pracownika, łącznie ze świadczeniami pieniężnymi z rządowych programów opieki społecznej. Całkowity koszt zatrudnienia jest kluczowym czynnikiem decydującym o zatrudnieniu w firmach, a tym samym, pośrednio, mającym wpływ na skalę bezrobocia.

Na górnym końcu skali przedstawionej w raporcie znalazły się pojedyncze osoby niewychowujące dzieci, które zarabiają na średnim poziomie w sektorze usług i przemyśle w Belgii, na Węgrzech i w Niemczech, gdzie klin podatkowy w 2008 r. wynosił odpowiednio 56, 54,1 i 52 proc. kosztów pracy ponoszonych przez pracodawcę. Natomiast na dole skali znalazły się pojedyncze, bezdzietne osoby uzyskujące średnią płacę w Meksyku, Korei oraz Nowej Zelandii, gdzie klin podatkowy wynosi odpowiednio 15,1, 20,3 i 21,2 proc. Średnia dla krajów OECD wyniosła 37,4 proc.

T.Sz., OECD