Środa, 23 IV 2014 r.
Nr 62/2014 (1679)
indeks alfabetyczny |
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  V  Z  Ź  Ż 
wydanie z wybranego dnia | najczęściej czytane | najlepiej oceniane | zmień rozmiar czcionki | terminy i wydarzenia | kanał RSS
 


24 kwietnia 2007 r.

Opłata adiacencka

Opłata adiacencka to opłata, którą właściciel lub użytkownik wieczysty musi zapłacić gminie, jeżeli wzrosła wartość jego nieruchomości w wyniku podziału, scalenia lub inwestycji gminy w wykonanie infrastruktury technicznej, np. wybudowanie wodociągu czy wybudowanie lub modernizację drogi.

 

Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.

R E K L A M A

Podstawowe regulacje prawne dotyczące opłat adiacenckich zawarte są w Ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami; dalej zwaną ustawą. Artykuł 98a ustawy dotyczy podziału nieruchomości, artykuły od 101 do 108 — scalenia i podziału nieruchomości, art. 143 do 148 — udziału w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej.

Opłaty adiacenckie nie dotyczą nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolne lub leśne.

Warto wiedzieć:

 

Zgodnie z art. 4 pkt. 11 ustawy przez opłatę adiacencką należy rozumieć opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego albo scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości.


Obowiązek uczestnictwa w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej, przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich, dotyczy:

 

  • właścicieli,
  • użytkowników wieczystych, którzy na podstawie odrębnych przepisów nie mają obowiązku wnoszenia opłat rocznych za użytkowanie wieczyste,
  • użytkowników wieczystych, którzy wnieśli, za zgodą organu, jednorazowo opłaty roczne za cały okres użytkowania wieczystego.


Przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się urządzenie albo modernizację drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi lub nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Ustalenie i wysokość opłaty adiacenckiej zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej. Wysokość opłaty adiacenckiej wynosi nie więcej niż 50 proc. różnicy między wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu, a wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem tych urządzeń, bądź przed podziałem i po nowym podziale.

Wysokość stawki adiacenckiej ustala rada gminy w drodze uchwały.

 

Decyzję o ustaleniu opłaty adiacenckiej wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta każdorazowo po wybudowaniu lub modernizacji drogi czy też umożliwieniu podłączenia się do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej.

Wartość nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej (przed podziałem) i po ich wybudowaniu (po podziale nieruchomości) określają rzeczoznawcy majątkowi, według stanu i cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej.

Na poczet opłaty zalicza się wartość świadczeń wniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości w gotówce lub naturze na rzecz budowy urządzeń infrastruktury. Jeżeli koszty są równe lub wyższe niż uchwalona opłata adiacencka, to nie musi on płacić, ale też nie może domagać się zwrotu nadwyżki. Jeżeli natomiast opłata jest wyższa, to różnicę musi dopłacić.

Wartość nieruchomości po podziale na potrzeby naliczenia opłaty adiacenckiej ustala się z pominięciem działek gruntu, wydzielonych pod drogi, które przechodzą z mocy prawa na własność gminy.

Decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej może zostać wydana w terminie do 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie lub postanowienie o podziale stało się prawomocne, od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej, od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi.

W przypadku przeprowadzania procedury scalenia i podziału nieruchomości terminy i sposób wnoszenia opłat adiacenckich ustala wójt, burmistrz, prezydent miasta, w drodze ugody z osobami zobowiązanymi do ich zapłaty, przez podpisanie protokołu uzgodnień. W razie niedojścia do zawarcia ugody o terminie i sposobie zapłaty rozstrzyga rada gminy, podejmując uchwałę o scaleniu i podziale nieruchomości.

Obowiązek zapłaty przez właściciela lub użytkownika wieczystego powstaje po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu opłaty stała się ostateczna.

Opłata adiacencka, na wniosek właściciela (użytkownika wieczystego), może zostać rozłożona na raty roczne, płatne w okresie do 10 lat. Warunki rozłożenia na raty powinno określić się w decyzji o ustanowieniu opłaty, a należność gminy z tego tytułu podlega zabezpieczeniu przez ustanowienie hipoteki.

Podstawą wpisu hipoteki do księgi wieczystej jest decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej.

Raty podlegają oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski.

Jeżeli właściciel (użytkownik wieczysty) jest zainteresowany rozłożeniem opłaty adiacenckiej na raty, to stosowny wniosek do właściwego wydziału gminy (zazwyczaj jest to wydział geodezji lub wydział gospodarki nieruchomościami) powinien złożyć już w trakcie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej.

Od wysokości opłaty adiacenckiej można odwołać się do samorządowego kolegium odwoławczego, a w następnej kolejności do sądu.

Opłaty adiacenckie są dochodem gminy. Wiele gmin nie pobiera w ogóle opłat adiacenckich, co wynika z kalkulacji ekonomicznej. Wysokość opłaty adiacenckiej może być niższa niż koszty związane z jej naliczeniem i wyegzekwowaniem.

Rada Ministrów przygotowuje projekt nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wysokość opłaty adiacenckiej ma ulec obniżeniu. Maksymalna stawka ma wynosić 30 proc. wzrostu wartości nieruchomości (zamiast obecnych 50 proc.).

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.)

Maria Baron




OPINIE UŻYTKOWNIKÓW

« poprzednia[ 1 ] . [ 2 ] . [ 3 ]następna »

Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach