22 października 2010 r.
Wydłużenie z 14 do 20 w pełni płatnych tygodni minimalnego urlopu macierzyńskiego w UE, a także uprawnienie do płatnego, co najmniej dwutygodniowego urlopu dla ojców – takie rozwiązania znalazły się w przyjętych przez Parlament Europejski zmianach w dyrektywa Rady 92/85/EWG z 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią.
Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.
R E K L A M A
Większość deputowanych głosowała za wydłużeniem minimalnego urlopu macierzyńskiego z 14 do 20 nieprzerwanych tygodni, wychodząc poza propozycję Komisji Europejskiej, która chciała wydłużenia do 18 tygodni. Posłowie przyjęli jednak poprawki, które mówią, że w krajach, gdzie występuje system urlopów rodzinnych, ostatnie cztery tygodnie mogą być traktowane jako urlop macierzyński, płatny w wysokości co najmniej 75 proc. ostatniego miesięcznego wynagrodzenia lub średniego wynagrodzenia miesięcznego zgodnie z przepisami krajowymi.
Zrewidowanie istniejącego prawa (dyrektywa 92/85), jako część pakietu "równowaga pracy i życia", opartego na Konwencji Ochrony Macierzyństwa Światowej Organizacji Pracy z 2000 roku Komisja zaproponowała w październiku 2008 r. Deputowani wrócili do tej propozycji, decydując o tym, że z okresu całego urlopu macierzyńskiego, co najmniej sześciotygodniowy obowiązkowy i pełnopłatny urlop macierzyński przysługuje po porodzie, przy czym zachowano przepisy ustawodawstwa krajowego, które przewidują obowiązkowy urlop macierzyński przed porodem.
Pracownice na urlopie macierzyńskim otrzymają pełne wynagrodzenie, a zasiłek wyniesie 100 proc. ostatniego wynagrodzenia miesięcznego lub średniego wynagrodzenia miesięcznego. Komisja zaproponowała 100 proc. wynagrodzenia przez 6 pierwszych tygodni urlopu macierzyńskiego, a na pozostałe tygodnie jedynie zasugerowała przyznanie pełnego wynagrodzenia, co nie byłoby obowiązkowe, ale stawka musiałaby wynosić przynajmniej tyle, ile wynagrodzenie na zwolnieniu chorobowym.
Celem projektu jest wprowadzenie choćby niewielkich zasad w tej materii na poziomie unijnym. Państwa członkowskie mogą je wprowadzić lub pozostawić istniejące reguły, które są korzystniejsze dla pracowników niż te umieszczone w dyrektywie. Przyjęta rezolucja nakłada również na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia nieprzerwanego, płatnego urlopu ojcowskiego, w wymiarze co najmniej dwóch tygodni w okresie, w którym matce przysługuje urlop macierzyński. Deputowani przeciwni temu rozwiązaniu argumentowali, że "urlop tacierzyński” jest poza zakresem tematycznym aktu prawnego zajmującego się zdrowiem i bezpieczeństwem kobiet w ciąży.
Parlament przyjął również poprawki zakazujące zwolnień pracownic w okresie od początku ciąży do co najmniej sześciu miesięcy po zakończeniu urlopu macierzyńskiego. Dokument mówi również, że kobieta ma prawo do powrotu do swojej pracy lub na równorzędne stanowisko na warunkach nie mniej dla niej korzystnych, z zachowaniem tego samego poziomu wynagrodzenia, tej samej kategorii zawodowej i funkcji, co przed okresem urlopu macierzyńskiego. Posłowie uznali też, że pracownice nie będą zobowiązane do wykonywania pracy nocnej i do pracy w godzinach nadliczbowych w ciągu dziesięciu tygodni przed spodziewanym terminem porodu oraz przez cały okres karmienia piersią. Ograniczenie to będzie obowiązywało także w pozostałym okresie ciąży, jeżeli będzie tego wymagało zdrowie kobiety lub nienarodzonego dziecka.
T.Sz.
Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach