Dyrektywa zawiera przepisy szczególne (tak zwaną „szczególną procedurę marży”) obowiązujące w odniesieniu do biur podróży sprzedających turystom pakiety turystyczne. Pozwane państwa członkowskie wdrożyły te przepisy szczególne w sposób niewłaściwy, co prowadzi do zakłócenia konkurencji pomiędzy biurami podróży.

„Szczególna procedura marży” została włączona do dyrektywy w sprawie podatku VAT w celu uproszczenia stosowania podatku VAT w odniesieniu do biur podróży, ponieważ części składowe sprzedawanych przez nie pakietów mogą dotyczyć różnych krajów, w których obowiązują różne przepisy w zakresie podatku VAT.

Biura podróży mogą skorzystać ze szczególnej procedury marży, gdy sprzedają pakiety turystyczne podróżującym. Procedura marży nie ma jednak zastosowania do biur podróży sprzedających pakiety wakacyjne innym przedsiębiorstwom, w szczególności innym biurom podróży, które je dalej odsprzedają.

Osiem państw członkowskich pozwanych do Trybunału Sprawiedliwości w powyższej sprawie wdraża szczególną procedurę marży w sposób nieprawidłowy, zezwalając często na jej stosowanie do transakcji sprzedaży pomiędzy biurami podróży. Prowadzi to do zakłócenia konkurencji pomiędzy biurami podróży, gdyż w ten sposób niektóre biura ponoszą większe obciążenie podatkowe niż inne.

W 2006 r. Komisja zbadała stosowanie szczególnej procedury marży w całej UE i stwierdziła, że trzynaście państw członkowskich wdraża ją nieprawidłowo. Od tego czasu Cypr, Łotwa, Holandia, Węgry i Wielka Brytania zmieniły swoje przepisy prawne, dostosowując je do uregulowań UE. Natomiast Polska oraz Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Portugalia, Czechy i Włochy nie zmieniły swoich przepisów.

T.Sz.