Unia Europejska otworzyła rynek usług obsługi naziemnej, takich jak odprawa pasażerów, obsługa bagażu i zaopatrzenie statków powietrznych w paliwo, na podstawie dyrektywy przyjętej w 1996 r. Dyrektywa ta umożliwia jednak państwom członkowskim, w odniesieniu do czterech określonych kategorii usług obsługi naziemnej, zwanych kategoriami obsługi w strefie operacyjnej lotniska, ograniczenie otwarcia rynku poprzez ustalenie maksymalnej liczby podmiotów świadczących usługi dla każdej kategorii.

Ograniczenie to jest jednak uwarunkowane spełnieniem określonych kryteriów, zwłaszcza w odniesieniu do niezależności podmiotów świadczących usługi (przynajmniej jeden podmiot świadczący usługi musi być niezależny w stosunku do przedsiębiorstwa mającego dominującą pozycję w porcie lotniczym i w stosunku do spółki zarządzającej portem lotniczym), ale także w odniesieniu do sposobu dokonywania wyboru podmiotów świadczących usługi (wymóg przejrzystej procedury przetargowej).

Komisja oceniła, że sytuacja w porcie lotniczym Warszawa-Okęcie nie była zgodna z dyrektywą. Przepisy wdrażające dyrektywę do polskiego prawa przewidywały ograniczenie otwarcia rynku w zakresie liczby podmiotów świadczących usługi oraz ustanowienie procedury przetargowej w celu dokonania ich wyboru. Jednakże nie wszczęto żadnej procedury przetargowej, mimo że dyrektywa weszła w życie w 2004 r. Ponadto dopuszczone podmioty świadczące usługi nie spełniały ustalonych w dyrektywie kryteriów dotyczących niezależności.

W wyniku działania Komisji Polska zmieniła swoje przepisy. Nowe przewidują całkowite otwarcie rynku usług obsługi naziemnej. Liczba podmiotów świadczących usługi w zakresie czterech kategorii usług obsługi naziemnej w strefie operacyjnej lotniska z założenia nie jest już ograniczona i nie ma wymogu przeprowadzania procedury przetargowej. Wszystkie europejskie podmioty świadczące usługi obsługi naziemnej mogą od tej pory ubiegać się o obsługę przewoźników lotniczych korzystających z portu lotniczego Warszawa-Okęcie.

T.Sz., KE