Trybunał rozpoznał skargę konstytucyjną Stanisława P. dotyczącą prawa do wcześniejszej emerytury w przypadku pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Skarżący pracował ponad 9,5 roku w szczególnych warunkach oraz przez 9 lat w szczególnym charakterze jako nauczyciel. Liczone rozłącznie powyższe okresy pracy nie osiągają 15 lat, wobec czego organ rentowy odmówił mu prawa do wcześniejszej emerytury.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że § 4 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 67 ust. 1 konstytucji.

Ustawodawca rozróżnił pracę w szczególnym charakterze oraz pracę w szczególnych warunkach, a następnie Rada Ministrów wydała stosowne rozporządzenie. Zdaniem Trybunału dokonanie takiego podziału uniemożliwia połączenie stażu pracy w tych dwóch kategoriach i zastosowanie w konsekwencji korzystniejszych dla skarżącego zasad przejścia na emeryturę.

Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że konstytucja nałożyła na ustawodawcę obowiązek uregulowania prawa obywatela do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego. W niniejszej sprawie Trybunał nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że kwestionowana regulacja naruszyła konstytucję i pozbawiła skarżącego praw do zabezpieczenia społecznego.

T.Sz., TK