Autorzy projektu nowelizacji chcą zrównać prawa do świadczeń chorobowych, macierzyńskich, opiekuńczych oraz rehabilitacyjnych przedsiębiorców oraz osób podlegających obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym.

Zgodnie z ustawą o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, osoby podlegające dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu otrzymują prawo do zasiłku dopiero po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia, przy czym do tego okresu zalicza się także poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego pod warunkiem, że przerwa w ubezpieczeniu nie przekracza 30 dni. Warunkiem zachowania ciągłości jest terminowe opłacanie składek.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą oraz osoby z nią współpracujące w przypadku spóźnienia w opłaceniu składki nawet o jeden dzień muszą za każdym razem pisemnie zwracać się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z prośbą o wyrażenie zgody na późniejsze opłacenie składki. W przeciwnym razie tytuł do ubezpieczenia ustaje od pierwszego dnia miesiąca, w którym składka została opłacona po terminie.

Nowelizacja zakłada, że składka na ubezpieczenie chorobowe wyniesie 46,94 zł. Według ustawodawcy jest to wystarczający dowód na to, że osoby prowadzące działalność gospodarczą nie zostaną obciążone finansowo i będą mogły korzystać ze wszystkich przywilejów na prawach osób ubezpieczonych obowiązkowo. Konfederacja nie podziela tej opinii i stoi na stanowisku, że ubezpieczenie chorobowe osób prowadzących działalność powinno pozostać dobrowolne.

T.Sz., KPP