Zdaniem Grażyny Gęsickiej najważniejszymi dokonaniami Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w latach 2005 – 2007 było zwiększenie poziomu absorpcji funduszy UE, uproszczenie procedur ubiegania się o środki rozwojowe i ich rozliczania, uporządkowanie systemu planowania strategicznego polityki rozwoju w rządzie, budowa sprawnej struktury zarządzania programami, decentralizacja systemu zarządzania środkami rozwojowymi, zaprogramowanie polityki rozwoju społeczno-gospodarczego państwa na lata 2007 – 2013 i uzyskanie akceptacji Komisji Europejskiej dla prawie wszystkich programów.

— Moim następcom pozostawiam Ministerstwo i sprawy polityki rozwoju w dobrym stanie. Ministerstwo Rozwoju Regionalnego jest sprawną strukturą instytucjonalną, sprawdzoną i efektywną. Wykorzystanie dostępnych środków, tempo i sposób prac programujących rozwój, zaawansowanie tworzenia nowego systemu wdrażania perspektywy 2007 – 2013 potwierdzają słuszność decyzji o powołaniu MRR oraz są najlepszą rekomendacją dla kontynuowania jego działalności — stwierdziła ustępująca szefowa ministerstwa.

Grażyna Gęsicka apeluje do swoich następców, by umacniali koordynacyjną rolę państwa w procesach rozwojowych. Jej zdaniem polityce nowego kierownictwa resortu powinno przyświecać myślenie strategiczne zgodnie z zasadą, że państwo, dysponując olbrzymimi środkami, musi postępować jak inwestor, który świadomie wkłada swój kapitał w wybrane przedsięwzięcia, ponieważ spodziewa się dzięki inwestycjom znacznego zwrotu.

W najbliższych latach minister odpowiedzialny za rozwój powinien dopilnować, by zostały wykorzystane wszystkie środki z perspektywy 2004-2006, ustanowić współpracę rządu i samorządów w zakresie polityki regionalnej i inwestowania, poprawić wykorzystanie środków rozwojowych przez samorządy i zrealizować plan wielkich inwestycji infrastrukturalnych — uważa Gęsicka.

Resort pod nowym kierownictwem powinien także skupić się na działaniach zapewniających dostatek pracowników i firm zdolnych zrealizować wielkie inwestycje infrastrukturalne (wsparcie dla reformy systemu oświaty i szkolnictwa wyższego oraz upowszechnienia kształcenia ustawicznego). W opinii odchodzącej minister niezbędna jest również reforma administracji państwa polegająca na  informatyzacji zadań urzędów, poprawie nieefektywnego i szkodliwego systemu kontroli oraz zmianie systemu wynagrodzeń, służącej zatrzymaniu dobrych kadr, zapobieganiu korupcji i dobrej obsłudze beneficjentów.

Gęsicka uważa też, że zarządzanie finansami państwa powinno być instrumentem rozwoju,  relacje z beneficjentami powinny mieć partnerski charakter, polityka spójności nie musi być sprzeczna z polityką konkurencyjności. Podkreśla także wagę współpracy z krajami Europy Wschodniej i Centralnej.

T.Sz., MRR