R E K L A M A

Roman Giertych urodził się 27 lutego 1971 r. w Śremie. Pochodzi ze znanej polskiej rodziny polityków o poglądach narodowościowych: jest synem Macieja, wnukiem Jędrzeja i prawnukiem Franciszka Giertycha. Żonaty, ma dwoje dzieci. Żona Barbara jest prawnikiem.

Szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące ukończył w Kórniku. W 1989 r. rozpoczął studia na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Kierunek ten ukończył w 1994 roku; od 1990 do 1995 r. studiował także na Wydziale Prawa tej uczelni. W latach 1996-2000 zrobił aplikację adwokacką w Warszawie.

W 1989 r. reaktywował Młodzież Wszechpolską. Do 1994 r. był jej prezesem; aktualnie pełni tę funkcję tylko honorowo. Był wiceprezesem Stronnictwa Narodowego, które w 2001 r. z kilkoma organizacjami utworzyło Ligę Polskich Rodzin. Zajmował stanowisko przewodniczącego Kongresu LPR, a 11 marca 2006 r. został wybrany na prezesa LPR w miejsce Marka Kotlinowskiego.

Od 2001 r. roku poseł IV kadencji. Był przewodniczącym Komisji Łączności z Polakami za Granicą, członkiem Komisji Europejskiej oraz Komisji ds. Unii Europejskiej. W latach 2001-2003 był członkiem zgromadzenia delegatów Organizacji Bezpieczeństwa Wspólnoty Europejskiej. W 2004 r. został wybrany wiceprzewodniczącym komisji śledczej w sprawie PKN Orlen. Pełni również funkcję przewodniczącego Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

Ponownie wybrany do sejmu w 2005 r., choć nie bez kontrowersji. Według częściowych wyników lista LPR nie uzyskała w Warszawie mandatu. Ostatecznie okazało się, że Giertych zdobył 35 512 głosów.

5 maja 2006 r., na skutek umowy koalicyjnej z PiS i Samoobroną, został wicepremierem i ministrem edukacji, co spotkało się z protestami wielu środowisk. 9 maja w Warszawie odbyła się manifestacja studencka przeciwko tej nominacji. Kolejne manifestacje miały miejsce 13, 14 i 20 maja m.in. w Gdańsku, Krakowie, Rzeszowie, Szczecinie i Warszawie, zaś 13 czerwca z inspiracji Inicjatywy Uczniowskiej odbył się nielegalny protest grupy uczniów ze szkół średnich i gimnazjalnych, którzy zablokowali siedzibę Ministerstwa Edukacji Narodowej. Zgromadzenie zostało usunięte przez policję, a Giertych swoją niechęć do rozmów motywował anarchistycznymi i lewicowymi inspiracjami całej akcji.

Niedługo po objęciu przez Romana Giertycha funkcji ministra, zorganizowano także zbieranie podpisów pod listem otwartym dotyczącym jego odwołania. Zebrano 137 876 podpisów, a list 8 czerwca przekazano do Kancelarii Premiera.

30 czerwca w liście przesłanym premierowi Marcinkiewiczowi, o odwołanie Giertycha zaapelował przewodniczący Związku Nauczycielstwa Polskiego Sławomir Broniarz. Broniarz zarzucił ministrowi, że podejmuje decyzje w sprawach oświaty bez konsultacji ze środowiskiem nauczycielskim. Uznał też, że Giertych nie prowadzi wstępnych analiz skutków podejmowanych przez siebie działań, które mają charakter czysto medialny.

6 czerwca 2006 r. minister odwołał szefa Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli Mirosława Sielatyckiego. Jako podstawę decyzji podał wydanie przez CODN podręcznika dla nauczycieli „Kompas — edukacja o prawach człowieka w pracy z młodzieżą”. Jest to podręcznik opracowany przez Radę Europy, jedną z najbardziej zasłużonych dla promowania i ochrony praw człowieka organizacji międzynarodowych, której Polska jest członkiem od 1991 roku. Wstęp do polskiego wydania „Kompasu” napisał Terry Davis, sekretarz generalny Rady Europy. Według Giertycha podręcznik miał służyć promocji homoseksualizmu w szkole. Przeciwko decyzji ministra zaprotestowało wiele środowisk. Listy otwarte wystosowali w tej sprawie pracownicy CODN i Polska Izba Książki. Decyzję Giertycha skrytykował również Davis. 23 czerwca Sielatycki pozwał ministra do sądu pracy, domagając się przywrócenia na zajmowane wcześniej stanowisko.

Kolejną kontrowersyjną decyzją Giertycha była częściowa „amnestia” dla maturzystów, którzy nie zdali jednego przedmiotu na egzaminie dojrzałości, ale z innych przedmiotów zdobyli powyżej 30 proc. punktów. — Podjąłem taką decyzję, odpowiednie informacje przesłałem do Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, biorę całą odpowiedzialność za to na siebie — mówił minister na konferencji prasowej 15 lipca 2006 roku. Rzecznik praw obywatelskich zaskarżył „amnestię” do Trybunału Konstytucyjnego. Jeśli Trybunał Konstytucyjny przyzna rzecznikowi rację, nie będzie śladu po „amnestii". A także po innych pomysłach Giertycha: przeliczniku punktów maturalnych i zasadzie, że maturzysta może zdawać tylko jeden egzamin: albo łatwiejszy, albo trudniejszy, a nie jak dotychczas obydwa.

Inne działania ministra to m.in. wprowadzenie blokad w szkolnych komputerach na strony internetowe związane z tematyką seksualną i przemocą oraz zmiany w kanonie lektur szkolnych. Zapowiedział, że do dotychczasowego spisu lektur obowiązkowych zostaną dodane nowe tytuły. Wymienił „Potop" i „Krzyżaków" Henryka Sienkiewicza, „Pamięć i tożsamość" Jana Pawła II oraz „Opowieści z Narnii" C.S. Lewisa. Z akcentem na Sienkiewicza: — To kod kulturowy Polaków. Jeśli dzieci przestaną Sienkiewicza czytać, to skąd będą wiedziały, co znaczy: „Kończ, waść, wstydu oszczędź'? — tłumaczył dziennikarzom na konferencji prasowej 3 października 2006 roku.

Od lipca 2006 r. ambasador Izraela w Warszawie bojkotuje ministra Giertycha i stara się unikać z nim kontaktu w związku z domniemanymi antysemickimi akcentami w programie LPR. Ambasador poprosił też o przesunięcie komórki zajmującej się organizacją przyjazdów izraelskiej młodzieży do Polski (w tym na Marsz Żywych) z MEN do np. Ministerstwa Kultury lub Kancelarii Premiera. — Ja lubię naród żydowski i nie widzę powodu, by pan ambasador nie lubił mnie — skomentował Giertych.

4 października 2006 r. wicepremier wezwał polityków do bojkotu dziennikarzy BBC. Uraził go program wyemitowany przez tę stację, w którym zarzucono papieżowi Benedyktowi XVI tuszowanie w przeszłości przestępstw seksualnych popełnianych przez księży. Zapowiedział, że będzie bojkotował dziennikarzy BBC, dopóki stacja nie przeprosi.

Giertych wspierał próby powrotu Samoobrony do koalicji rządowej, przy jego wydatnej pomocy Andrzej Lepper ponownie został ministrem rolnictwa. Powiedział, że nie ma innego sposobu na sprawne rządzenie, a nowa koalicja powinna przetrwać trzy lata. Nie można jego zdaniem dopuścić do sytuacji, w której o najważniejszych sprawach będą decydować posłowie wyrzuceni z różnych klubów.

7 października 2006 r. LPR zorganizowała w Warszawie „Marsz białej róży". Giertych dziękował przybyłym za poparcie: — Od dziś nie jesteśmy młodszą siostrą PiS. Naprawdę był to ważny dzień dla nas, dla Polski, ważny dzień dla naszego stronnictwa. Zdaniem policji w marszu wzięło udział około 2 tys. osób.

3 listopada 2006 r. minister edukacji narodowej ogłosił program „Zero tolerancji dla przemocy” dotyczący zaostrzenia dyscypliny w szkołach.

Roman Giertych jest autorem książek: „Kontrrewolucja młodych”, „Pod walcem historii” i „Możemy wygrać Polskę”. Przed wejściem do sejmu prowadził w Warszawie własną kancelarię adwokacką.

Jego hobby to: brydż, szachy, tenis i kajakarstwo.

Przydatne linki:

Oficjalna strona Romana Giertycha 

Oficjalna strona LPR

Młodzież Wszechpolska

Ministerstwo Edukacji Narodowej

Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli

Akcja Giertych-Stop

Bez Giertycha 

 

Anna Proksa