W sprawozdaniu przedstawiono główne trendy i trudności pojawiające się w ciągu ostatnich dwóch lat stosowania procedury konsultacji i przeglądu krajowych planów regulacyjnych, ustanowionej w art. 7 dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej. W ogólnym wymiarze procedura ta przyczyniła się do zmniejszenia ilości przepisów regulujących unijne rynki telekomunikacyjne i do poprawienia ich jakości. Niemniej jednak krajowe organy regulacyjne wciąż stosują rozbieżne rozwiązania w odniesieniu do podobnych problemów związanych z konkurencją.

Problemy dotyczą m.in. podejścia do produktów opartych o dostęp do światłowodów na hurtowych rynkach dostępu szerokopasmowego (mimo istnienia definicji rynku obejmujących światłowody, regulatorzy nie zaproponowali żadnych środków uwzględniających sieci światłowodowe), stosowania różnych sposobów ustalania stawek pobieranych przez operatorów z tytułu częściowego udostępnienia swojej sieci (dostęp) lub z tytułu obsługi połączeń innych operatorów (połączenia wzajemne), a także rozbieżnych strategii regulacyjnych w przypadku gdy operatorzy telekomunikacyjni traktują oddzielnie świadczenie usług na rzecz innych operatorów telekomunikacyjnych i na rzecz użytkowników końcowych.

Komisja kończy obecnie prace nad zaleceniem dotyczącym regulacji dostępu do sieci dostępu nowej generacji, w którym w dużej mierze wykorzystane zostały wytyczne przedstawione w ramach przeglądu krajowych rynków łączności szerokopasmowej. Komisja rozważa również przygotowanie dodatkowych instrukcji dla organów regulujących rynki telekomunikacyjne dotyczących spójnej realizacji zobowiązań i środków naprawczych związanych z rozdziałem działalności.

T.Sz., KE