Według obecnie obowiązujących przepisów emerytura przysługująca osobie, która nie osiągnęła powszechnego wieku emerytalnego, jak również renta z tytułu niezdolności do pracy i renta rodzinna ulegają zmniejszeniu, jeżeli świadczeniobiorca osiąga przychód wyższy niż 70 proc., ale nieprzekraczający 130 proc. przeciętnego wynagrodzenia. Jeżeli zarabia powyżej 130 proc. przeciętnego wynagrodzenia, to prawo do emerytury lub renty ulega zawieszeniu.

Posłowie chcą znieść zasadę, w myśl której wypłaty rent i części emerytur z FUS z tytułu niezdolności do pracy są zmniejszane lub zawieszane po przekroczeniu ustalonego limitu przychodów. Konsekwencją takiej nowelizacji byłoby wprowadzenie analogicznych zmian do ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy tzw. służb mundurowych, a także ustawy o rencie socjalnej.

Rząd negatywnie ocenia propozycję poselską. Jego zdaniem fragmentaryczna zmiana przepisów, z pominięciem regulacji, które zrównoważyłyby zniesienie ograniczeń w wypłacie rent, może spowodować, wzrost obciążeń dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i budżetu państwa. Rządowi nie podoba się również, że projekt nie zawiera regulacji dotyczących powiązania zasad wymiaru rent z tytułu niezdolności do pracy osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r. do nowych zasad obliczania emerytur, a także brak oceny kosztów finansowych, jakie pociągnęłoby za sobą wejście w życie zaproponowanych rozwiązań.

Według rządu, na uwagę zasługuje natomiast dążenie do zrównania praw osób niepełnosprawnych z osobami z orzeczoną niezdolnością do pracy. W tym celu konieczne będzie – w miejsce całkowitej zawieszalności wypłaty renty socjalnej za miesiąc, w którym rencista zarobił więcej niż 30 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia – wprowadzenie co najmniej tych samych progów dochodowych oraz zasad zmniejszania i zawieszania wypłaty, jakie obowiązują przy wypłacie renty z powodu niezdolności do pracy.

T.Sz., CIR