9 sierpnia 2010 r.
W ubiegłym roku Ministerstwo Finansów przeprowadziło operacje z wykorzystaniem instrumentów pochodnych na łączną kwotę 11,6 mld zł. Resort zawierał na rynku dwa rodzaje transakcji typu swap: transakcje wymiany płatności odsetkowych (IRS) w walucie krajowej oraz transakcje typu FX SWAP. Pierwsze miały na celu rozłożenia w czasie wydatków na obsługę długu, drugie - okresowe wykorzystanie posiadanych walut w celu pozyskania środków złotowych.
Uwaga: artykuł który czytasz ma ponad 3 miesiące.
R E K L A M A
Zawarte transakcje wymiany płatności odsetkowych miały krótkie okresy wykonania (do 4 miesięcy) i wartość nominalną 4,8 mld zł. Celem zawartych transakcji było rozłożenie w czasie wydatków na obsługę długu publicznego w latach 2009-2010 r. W wyniku zawartych transakcji o 300 mln zł zmniejszono koszty 2009 r., a o 301,2 mln zł zwiększono koszty 2010 r.
MF zapewnia, że transakcje były zawierane w sposób niegenerujący ryzyka rynkowego. Koszt rozłożenia w czasie wydatków na obsługę długu był niższy od kosztu pozyskiwania przez resort nowych środków. Zasadność i efektywność zawartych transakcji pozytywnie oceniła NIK. Rozliczenie transakcji nastąpiło zgodnie z metodologią i wytycznymi Eurostatu oraz zostało uwzględnione w notyfikacji fiskalnej za rok 2009 r. przekazanej do Komisji Europejskiej. Podobne transakcje rozkładające w czasie wydatki na obsługę długu publicznego były stosowane w poprzednich latach.
W grudniu 2009 r. po raz pierwszy zawarto na rynku transakcje typu FX SWAP z wykorzystaniem złotego. Zapadalność poszczególnych transakcji nie przekraczała dwóch miesięcy i była ustalana z uwzględnieniem rozkładu potrzeb pożyczkowych budżetu państwa. Łącznie w 2009 r. przeprowadzono transakcje na parze walut EUR/PLN oraz USD/PLN o wartości nominalnej 1,5 mld euro i 0,2 mld dol., co odpowiadało pozyskaniu 6,8 mld zł. Transakcje FX SWAP polegają na wymianie dwóch walut po określonym kursie rynkowym z jednoczesnym ustaleniem warunków wymiany w odwrotną stronę w określonym czasie w przyszłości.
Zawarte transakcje pozwoliły na okresowe wykorzystanie posiadanych walut w celu pozyskania środków złotowych. Ostateczny koszt pozyskania środków złotowych (po uwzględnień wszystkich parametrów ekonomicznych, w tym kosztu pozyskania środków złotowych i utraconego oprocentowania środków walutowych) był znacznie niższy od kosztu emisji krótkoterminowych bonów, czy zaciągnięcia pożyczki na rynku międzybankowym dla analogicznych okresów zapadalności. Z uwagi na fakt, że przedmiotem wymiany były środki walutowe, a nie zobowiązania, transakcje (zgodnie z wytycznymi Eurostatu) były neutralne dla poziomu długu, jak również deficytu budżetowego raportowanego do Komisji Europejskiej – podkreśla resort finansów.
T.Sz., MF
Copyright © TaxNet Sp. z o.o. w Tychach