Nowa twarz LPR objawiła się przy okazji ogłoszenia przez Trybunał Europejski wyroku w sprawie warszawianki, której odmówiono aborcji, choć donoszenie ciąży groziło jej ślepotą. Sędziowie stwierdzili naruszenie prawa, na co prawicowi politycy zareagowali świętym oburzeniem. Z ramienia Ligi wystąpił w telewizji młody działacz, niejaki Szymon Pawłowski, który z namaszczeniem oświadczył: W hierarchii wartości życie matki jest mniej ważne od życia dziecka (ciekawa jestem, czy w tym momencie matka działacza też oglądała „Fakty” i czy była dumna z ważnego synusia ogłaszającego podrzędność jej egzystencji).

Oświadczenie zostało wypowiedziane z takim przekonaniem, jakby deprecjonowanie ludzkiego życia było normą regulowaną przez obowiązujące akty prawne. Cóż, mnie się zdawało, że ostatni dokument wyrażający podobną myśl nosił tytuł „Mein Kampf”, a rozpowszechnianie idei w nim zawartych jest dziś zabronione.

Ponieważ Roman Giertych od wypowiedzi Pawłowskiego się nie odciął, więc śmiem domniemywać, że LPR dysponuje szczegółowo opracowaną listą hierarchii życia ludzkiego, z której w razie potrzeby może wybierać i porównywać pod względem wartości dowolne pary. Matka-dziecko, mężczyzna-kobieta, katolik-niekatolik; jeden rzut oka na listę i już wiadomo, kto dla kogo musi się poświęcić.

Z obsesji, jaką Liga ma na punkcie życia poczętego, wnioskuję też, że im bliżej momentu poczęcia, tym stopień ważności wyższy. Młodszy ma zawsze większe prawa. Wnuk ważniejszy od dziadka. Młody polityk ważniejszy od starszego.

Panie Prezydencie, Panie Premierze, radziłabym się strzec. Młode orły z LPR naprawdę w to wierzą.

Danuta Graj