Trybunał orzekł, że art. 33 ust. 2 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników w związku z art. 56 ust. 5 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 konstytucji.

Grupa posłów, na wniosek rozpatrywał TK, zakwestionowała wyrażoną w art. 33 ust. 2 ustawy o ubezpieczeniu rolniczym ogólną zasadę wypłaty tylko jednego świadczenia w sytuacji zbiegu świadczenia rentowego lub emerytalnego z ubezpieczenia rolniczego ze świadczeniem emerytalnym z FUS, którego wysokość została ustalona z zastosowaniem wyłączenia przewidzianego w art. 56 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Przepis ten ustanawia ograniczenie dla wyjątku określonego w ust. 4, przewidującym możliwość zwiększenia, na wniosek zainteresowanego, świadczenia emerytalnego z FUS za okres opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Art. 56 ust. 5 nie pozwala na zwiększenie emerytury z FUS o okresy pracy w gospodarstwie rolnym w sytuacji, gdy zainteresowany ma już ustalone prawo do świadczenia emerytalnego lub rentowego z ubezpieczenia społecznego rolników.

Zdaniem wnioskodawców zakwestionowane przepisy, poprzez niesprawiedliwe zróżnicowanie sytuacji osób uprawnionych do renty lub emerytury z FUS w zależności od tego, czy miały ustalone prawo do świadczenia rolniczego, czy też nie - naruszają zasadę równości, a tym samym także zasadę sprawiedliwości społecznej. Jedynym kryterium różnicowania adresatów świadczeń emerytalnych powinna być długość okresu opłacania składek rolniczych i ich wysokość – przekonywali posłowie.

Trybunał Konstytucyjny nie zgodził się z tym stanowiskiem. Uznał, że brak jest związku pomiędzy porównywanymi przez wnioskodawców podmiotami. Do jednej grupy należą bowiem osoby, które opłacały składki na ubezpieczenie rolnicze, nie uzyskały z tego tytułu prawa do świadczenia i w związku z tym przy ustalaniu prawa do emerytury z systemu powszechnego wykorzystały okresy podlegania ubezpieczeniu rolniczemu do zwiększenia świadczenia z systemu powszechnego. Tej kategorii osób art. 33 ust. 2 ustawy o ubezpieczeniu rolników w ogóle nie dotyczy.

Osobną grupę stanowią ubezpieczeni, którym ustalono prawo do świadczenia z systemu rolniczego, a następnie prawo do emerytury w systemie powszechnym. W stosunku do nich znajduje zastosowanie art. 33 ust. 2 ustawy o ubezpieczeniu rolników. W związku z tym we wskazanej przez wnioskodawców sytuacji dochodzi do różnego traktowania całkowicie odmiennych podmiotów. Tym samym Trybunał nie znalazł podstaw do uznania, że zakwestionowana we wniosku regulacja narusza art. 32 ust. 1 konstytucji i wskazaną w nim zasadę równości.

T.Sz.